Rusland schaamt zich er helemaal niet voor: landjepik. De Krim werd probleemloos ingenomen. Eerder heeft men de Georgische regio's Abchazië en Zuid-Ossetië van Georgië afgetroggeld. In Moldavië steunt men Transnistrië in een soort burgeroorlog. En dat terwijl grote delen van de bevolking van Tsjetsjenië en Dagestan liever helemaal niet bij Rusland zou willen horen. Hoog tijd om Rusland eens met gelijke munt terug te pesten.
En wel door de oprichting van de Federale Republiek Kaukasië te stimuleren. Deze republiek zal gaan bestaan uit de onafhankelijke landen Armenië, Georgië en Azerbeidzjan. En uit de Russische regio's Noord-Ossetië, Ingoesjetië, Kabardië-Balkarië, Tsjetsjenië, Dagestan, Karatsjaj-Tsjerkessië, Kraj Stavropol, Kraj Krasnodar en Adygea. Oftewel, de hele zuidflank en noordflank van het Kaukasisch gebergte.
Door de Federale Republiek Kaukasië op te richten wordt een sterke natie gecreëerd tussen Turkije, Iran en Rusland met zo'n 33 miljoen inwoners. Een republiek met een diverse economie, verschillende culturen en talen en zelfs meerdere geschriften. Door er een federale republiek van te maken, kunnen etnische en religieuze conflicten zoals die zich nu voordoen rond Nagorno-Karabach, Abchazië, Zuid-Ossetië en Nachitsjevan opgelost worden. Deze regio's kunnen namelijk net als alle andere gebieden een zekere mate van zelfbestuur krijgen. Maar vooral: Rusland wordt een beetje terug gedrongen. De Russische invloed in De Krim en Oost-Oekraïne de laatste jaren sterk toegenomen. Als men de Kaukasus verliest, snapt men misschien dat landjepik niet ongestraft kan blijven.
Maar misschien is het toch makkelijker om over te stappen op duurzame energie zodat we geen Russisch gas meer nodig hebben. En ook geen Russische olie en kolen. Dan heeft Rusland heel snel geen geld meer voor landjepik.
vrijdag 25 september 2015
donderdag 24 september 2015
Over discutabele grenzen binnen Europa
Toen halverwege de jaren '90 Bosnië-Herzegovina werd opgedeeld langs etnische, religieuze en taalgrenzen spraken het grootste deel van Europa daar schande van. Toen er in Oost-Oekraïne een burgeroorlog uitbrak die vooral lijkt te gaan om welke taal men spreekt, protesteerde het grootste deel van Europa daar tegen. Nu er Russische bemoeienis in de Baltische landen en ook Slowakije dreigt, is het grootste deel van Europa op zijn hoede. En terecht. Want als het onderscheid etniciteit, religie en taal belangrijker wordt, delft het individu het onderspit. In een echte democratie, een meritocratie zo u wilt, maakt het niet veel uit welke taal je spreekt, welke god je aanbidt, tot welk volk je behoort.
Maar Europa staat ook vaak toe dat er grenzen getrokken worden op gronden die we eigenlijk liever zien. En doel ik niet eens op de etnische strubbelingen tussen Armenië en Azerbeidzjan. Of de Russische inmenging in Abchazië en Zuid-Ossetië. Veel dichter bij huis zijn er ook discutabele gebieden. Het Verenigd Koninkrijk bezit een klein stukje Spanje genaamd Gibraltar. Spanje op zijn beurt claimt twee steden in Marokko: Ceuta en Melilla. Turkije houdt een tweedeling van Cyprus in stand langs een etnische of taalgrens.
Op Gibraltar is het verleden wel eens een referendum gehouden over aansluiting bij Spanje of toch Brits blijven. De uitslag hiervan is bekend. Een zelfde strategie hebben de Britten ook op de Falkland Eilanden gebezigd en als er een referendum in Ceuta en Melilla zou zijn, zouden de meesten vast ook Spaans willen blijven. Maar dat is geen democratie, dat is misbruik maken van een democratisch instrument. Hou zou u het vinden als er een buurt van België een referendum wordt gehouden over aansluiting bij Nederland? Of als een straat in de Schilderswijk en voor kiest zich aan te sluiten bij Marokko? Of als een wijk in Amstelveen zich wenst aan te sluiten bij Japan? Want dat is wezenlijk wat er gebeurd is: Er zijn veel mensen van één volk in een deel van een ander land gaan wonen en nu kiest dat gebied er voor bij een overzees land te horen.
Door immigratie veranderen landen, daar is niets nieuws aan en ook niets mis mee. Nederland was Nederland niet geweest zonder de Hugenoten en Antwerpenaren van tijdens de Tachtigjarige oorlog. Of zonder de Indonesiërs, Molukkers en Surinamers van de twintigste eeuw. Maar landen blijven wel landen. Want als we grenzen gaan wijzigen door migratie, dan zijn we bezig lijnen te trekken langs etnische, religieuze of taalgrenzen.
De EU heeft al een redelijk duidelijk beleid aangaande Cyprus en de Turkse inmenging. Maar de EU mag iets verder gaan. Het moet de Britten oproepen Gibraltar terug te geven aan Spanje en het moet Spanje oproepen Ceuta en Melilla te verlaten. En dan bedoel in niet dat de Britten weg moeten uit Gibraltar. Of dat Spanjaarden weg moeten uit Ceuta en Melilla. Ik heb het alleen over het bestuurlijke gedeelte.
De Britten hebben trouwens nog een regio op hun kerfstok: Noord-Ierland. Misschien wel de regio met de meest bewuste immigratiepolitiek van de laatste paar eeuwen.
Maar Europa staat ook vaak toe dat er grenzen getrokken worden op gronden die we eigenlijk liever zien. En doel ik niet eens op de etnische strubbelingen tussen Armenië en Azerbeidzjan. Of de Russische inmenging in Abchazië en Zuid-Ossetië. Veel dichter bij huis zijn er ook discutabele gebieden. Het Verenigd Koninkrijk bezit een klein stukje Spanje genaamd Gibraltar. Spanje op zijn beurt claimt twee steden in Marokko: Ceuta en Melilla. Turkije houdt een tweedeling van Cyprus in stand langs een etnische of taalgrens.
Op Gibraltar is het verleden wel eens een referendum gehouden over aansluiting bij Spanje of toch Brits blijven. De uitslag hiervan is bekend. Een zelfde strategie hebben de Britten ook op de Falkland Eilanden gebezigd en als er een referendum in Ceuta en Melilla zou zijn, zouden de meesten vast ook Spaans willen blijven. Maar dat is geen democratie, dat is misbruik maken van een democratisch instrument. Hou zou u het vinden als er een buurt van België een referendum wordt gehouden over aansluiting bij Nederland? Of als een straat in de Schilderswijk en voor kiest zich aan te sluiten bij Marokko? Of als een wijk in Amstelveen zich wenst aan te sluiten bij Japan? Want dat is wezenlijk wat er gebeurd is: Er zijn veel mensen van één volk in een deel van een ander land gaan wonen en nu kiest dat gebied er voor bij een overzees land te horen.
Door immigratie veranderen landen, daar is niets nieuws aan en ook niets mis mee. Nederland was Nederland niet geweest zonder de Hugenoten en Antwerpenaren van tijdens de Tachtigjarige oorlog. Of zonder de Indonesiërs, Molukkers en Surinamers van de twintigste eeuw. Maar landen blijven wel landen. Want als we grenzen gaan wijzigen door migratie, dan zijn we bezig lijnen te trekken langs etnische, religieuze of taalgrenzen.
De EU heeft al een redelijk duidelijk beleid aangaande Cyprus en de Turkse inmenging. Maar de EU mag iets verder gaan. Het moet de Britten oproepen Gibraltar terug te geven aan Spanje en het moet Spanje oproepen Ceuta en Melilla te verlaten. En dan bedoel in niet dat de Britten weg moeten uit Gibraltar. Of dat Spanjaarden weg moeten uit Ceuta en Melilla. Ik heb het alleen over het bestuurlijke gedeelte.
De Britten hebben trouwens nog een regio op hun kerfstok: Noord-Ierland. Misschien wel de regio met de meest bewuste immigratiepolitiek van de laatste paar eeuwen.
woensdag 23 september 2015
U kunt uw provincie helpen
Beste heer Fritsma,
De provincie van uw geboorte is één van de vijf provincies die het meest last heeft van leegloop. Of zoals dat in politieke termen heet: krimp. Met tal van gevolgen van dien. Scholen worden te klein om open te houden. Ziekenhuizen, huisartsen en wijkverpleegkundigen moeten een steeds grotere regio bedienen. Buurtsupers zien de buurt steeds kleiner worden en kunnen het hoofd niet meer boven water houden. En de verwachting is dat de krimp nog wel een paar jaar aan gaat houden.
In vijf provincies, of beter gezegd: in zo'n 150 gemeentes hebben we een structureel probleem genaamd krimp. Het is structureel omdat het zichzelf versterkt. Als er minder inwoners zijn, neemt het aantal voorzieningen af en als het aantal voorzieningen afneemt, gaan er meer mensen weg uit de regio. Een structureel probleem waarvoor ook een structurele oplossing voor handen is. Alleen wenst u hiervoor de ogen gesloten te houden. Er staan namelijk duizenden, tienduizenden mensen te trappelen om in Nederland te mogen wonen. En voor de meesten zal het weinig uitmaken of dat in Amsterdam of Franeker is. Of Landgraaf. Of Delfzijl. Of Terneuzen. Maar de scholen in Franeker, Landgraaf, Delfzijl en Terneuzen zijn wel geholpen met extra leerlingen. En de bakkers in Franeker, Landgraaf, Delfzijl en Terneuzen zijn blij met het brood dat ze kunnen verkopen aan nieuwe inwoners.
Maar nee, van u moet Rutte niet naar Brussel, moeten de Nederlandse grenzen dicht. Dus moeten er nog meer scholen in krimpgemeentes dicht. Moeten er nog meer bakkers en slagers hun zaak sluiten. Hoe legt u dit uit in die krimpgemeentes?
De provincie van uw geboorte is één van de vijf provincies die het meest last heeft van leegloop. Of zoals dat in politieke termen heet: krimp. Met tal van gevolgen van dien. Scholen worden te klein om open te houden. Ziekenhuizen, huisartsen en wijkverpleegkundigen moeten een steeds grotere regio bedienen. Buurtsupers zien de buurt steeds kleiner worden en kunnen het hoofd niet meer boven water houden. En de verwachting is dat de krimp nog wel een paar jaar aan gaat houden.
In vijf provincies, of beter gezegd: in zo'n 150 gemeentes hebben we een structureel probleem genaamd krimp. Het is structureel omdat het zichzelf versterkt. Als er minder inwoners zijn, neemt het aantal voorzieningen af en als het aantal voorzieningen afneemt, gaan er meer mensen weg uit de regio. Een structureel probleem waarvoor ook een structurele oplossing voor handen is. Alleen wenst u hiervoor de ogen gesloten te houden. Er staan namelijk duizenden, tienduizenden mensen te trappelen om in Nederland te mogen wonen. En voor de meesten zal het weinig uitmaken of dat in Amsterdam of Franeker is. Of Landgraaf. Of Delfzijl. Of Terneuzen. Maar de scholen in Franeker, Landgraaf, Delfzijl en Terneuzen zijn wel geholpen met extra leerlingen. En de bakkers in Franeker, Landgraaf, Delfzijl en Terneuzen zijn blij met het brood dat ze kunnen verkopen aan nieuwe inwoners.
Maar nee, van u moet Rutte niet naar Brussel, moeten de Nederlandse grenzen dicht. Dus moeten er nog meer scholen in krimpgemeentes dicht. Moeten er nog meer bakkers en slagers hun zaak sluiten. Hoe legt u dit uit in die krimpgemeentes?
donderdag 17 september 2015
Over het vluchtelingenprobleem en een eerlijke verdeling - meer detail
Beste leden der Tweede Kamer,
Enkele weken gelden heb ik u een opzet tot een eerlijke verdeling van vluchtelingen over Europa aangereikt. Eerder vandaag heb ik u een nadere toelichting gestuurd om u te helpen ander Europese landen te overtuigen mee te doen in deze structurele manier van probleemoplossing. Bij deze stuur ik u graag een update met een wat meer gedetailleerde berekening.
In deze nieuwe nieuwe berekening heb ik ook mini-staatjes Liechtenstein, San Marino, Andorra, Monaco, Faeröer, Jersey, Guernsey en Man meegenomen. Ook geef ik een voorbeeld hoe objectieve cijfers als oppervlak, bevolkingsgrootte en bruto binnenlands product onderdeel van onderhandeling kunnen zijn. Ik heb namelijk een berekening gemaakt waarin oppervlak, bevolkingsgrootte en bbp even zwaar wegen, een berekening waarin bbp twee keer zo zwaar gewogen wordt, een berekening waarin bbp drie maal zo zwaar gewogen wordt en een berekening waarin het bbp vier maal zo zwaar gewogen wordt. Het betreft hier natuurlijk voorbeelden. Men zou ook het bbp tien keer zo zwaar kunnen wegen. Of het oppervlak twee mal zo zwaar. Belangrijk is wel dat men consequent is: als een factor zwaarder weegt, dan voor ieder land even veel zwaarder.
Hier vindt u een link naar de uitgebreide berekening.
De oplettende lezer zal gemerkt hebben dat Kosovo ontbreekt in de berekeningen. En dat de oostgrens getrokken is aan de westelijke kant van Moldavië, Oekraïne, Wit-Rusland en Rusland. Om politieke en andere redenen zouden Georgië, Armenië en zelfs Azerbeidzjan net als Kosovo ook bij het collectief betrokken kunnen worden.
Vriendelijke groeten,
Enkele weken gelden heb ik u een opzet tot een eerlijke verdeling van vluchtelingen over Europa aangereikt. Eerder vandaag heb ik u een nadere toelichting gestuurd om u te helpen ander Europese landen te overtuigen mee te doen in deze structurele manier van probleemoplossing. Bij deze stuur ik u graag een update met een wat meer gedetailleerde berekening.
In deze nieuwe nieuwe berekening heb ik ook mini-staatjes Liechtenstein, San Marino, Andorra, Monaco, Faeröer, Jersey, Guernsey en Man meegenomen. Ook geef ik een voorbeeld hoe objectieve cijfers als oppervlak, bevolkingsgrootte en bruto binnenlands product onderdeel van onderhandeling kunnen zijn. Ik heb namelijk een berekening gemaakt waarin oppervlak, bevolkingsgrootte en bbp even zwaar wegen, een berekening waarin bbp twee keer zo zwaar gewogen wordt, een berekening waarin bbp drie maal zo zwaar gewogen wordt en een berekening waarin het bbp vier maal zo zwaar gewogen wordt. Het betreft hier natuurlijk voorbeelden. Men zou ook het bbp tien keer zo zwaar kunnen wegen. Of het oppervlak twee mal zo zwaar. Belangrijk is wel dat men consequent is: als een factor zwaarder weegt, dan voor ieder land even veel zwaarder.
Hier vindt u een link naar de uitgebreide berekening.
De oplettende lezer zal gemerkt hebben dat Kosovo ontbreekt in de berekeningen. En dat de oostgrens getrokken is aan de westelijke kant van Moldavië, Oekraïne, Wit-Rusland en Rusland. Om politieke en andere redenen zouden Georgië, Armenië en zelfs Azerbeidzjan net als Kosovo ook bij het collectief betrokken kunnen worden.
Vriendelijke groeten,
Over het vluchtelingenprobleem en een eerlijke verdeling - nadere toelichting
Beste leden der Tweede Kamer,
Niet lang geleden heb ik u een voorstel gestuurd voor een eerlijke verdeling van vluchtelingen in Europa. U zult opgemerkt hebben dat ik in de berekening zowel de 28 lidstaten van de Europese Unie heb meegenomen als rijke niet EU-lidstaten als Ijsland, Noorwegen en Zwitserland, maar ook de minder rijke landen Servië, Macedonië, Bosnië, Montenegro en Albanië en ook Turkije. Principieel vind ik dat Liechtenstein, Andorra, San Marino, Monaco, Faeröer, Jersey, Guernsey en Man op een zelfde manier betrokken manier zouden moeten worden. Ik heb ze in mijn berekeningen echter nog niet meegenomen omdat ze door hun kleine oppervlak en inwoneraantal weinig gewicht in de schaal zetten.
Het is al heel moeilijk om de 28 lidstaten van de EU op één lijn te krijgen, waarom zou je dan nog negen landen erbij betrekken, laat staan nog acht Europese mini-staatjes? Het antwoord is even simpel als voor de hand liggend: omdat het in ieders eigen belang is. Dit verdient wellicht enige nadere toelichting.
Op dit moment worden sommige landen overspoeld door vluchtelingen, louter en alleen door hun geografische ligging: Griekenland, Malta en Italië omdat ze in en aan de Middellandse Zee liggen. Deze landen hebben een zeer direct baat een verdeling over Europa omdat men dan weet dat het overgrote deel van de vluchtelingen weer door reist. Macedonië en Servië worden als doorreislanden gezien, omdat ze tussen EU-lidstaten in liggen. Door toe te zeggen een relatief klein aantal vluchtelingen op te nemen, weet men zich geholpen door de rest van de Europa en zal de enorme stroom die men nu ziet verdwijnen. Hongarije en sinds het Hongaarse hek ook Kroatië en Slovenië liggen op de route van Servië naar Oostenrijk en Duitsland, deze landen hebben dus hetzelfde te winnen als Macedonië en Servië. Populaire landen als Duitsland, Oostenrijk en Zweden weten veel beter waar ze aan toe zijn omdat de aantallen veel voorspelbaarder zullen zijn. Datzelfde geldt ook voor de overige EU-lidstaten: door toe te zeggen een voorspelbaar aantal vluchtelingen op te nemen, weet men zich gesteund door de rest van Europa.
Maar waarom zouden de ander niet-EU-landen meedoen? Omdat als men mee doet, men weet dat heel Europa helpt met de bewaking van de buitengrenzen. Stelt u zich voor dat heel Europa mee doet op Albanië na. Dan weet Albanië zeker dat het probleem waar Macedonië en Servië nu mee zitten, zich deels verplaatst naar hun land. En dan heeft Albanië ook nog eens een kustlijn. Door hun ligging zouden Ijsland, Zwitserland en Noorwegen zich veiliger kunnen wanen, maar er is al een route naar Noorwegen via Rusland ontdekt, andere routes zullen snel volgen. Door in het collectief te participeren, weet men op voorhand dat gevaarlijke nieuwe routes in de kiem gesmoord worden. De acht genoemde mini-staatjes kunnen zich door een klein aantal mensen op te nemen ook gesteund weten door heel Europa.
Als laatste wil ik het hebben over Turkije. Door het enorme oppervlak en inwoneraantal krijgt Turkije in mijn berekening het grootste aantal vluchtelingen te verwerken. Maar waarschijnlijk minder dan nu. En daarom wil Turkije graag mee doen, omdat Europa toezegt een deel van hun vluchtelingen op te nemen. Door Turkije bij het collectief te betrekken, creëert Europa een veilige landroute, een alternatief voor de gevaarlijke overtocht vanuit bijvoorbeeld Libië. En tussen Turkije en Griekenland hoeven er al helemaal geen slachtoffers meer te vallen.
Zo heeft ieder land, groot, klein, rijk, arm er belang bij gezamenlijk, met 45 landen, tot een eerlijke verdeling van vluchtelingen over Europa te komen. En ieder land heeft de morele, humanitaire verplichting.
Niet lang geleden heb ik u een voorstel gestuurd voor een eerlijke verdeling van vluchtelingen in Europa. U zult opgemerkt hebben dat ik in de berekening zowel de 28 lidstaten van de Europese Unie heb meegenomen als rijke niet EU-lidstaten als Ijsland, Noorwegen en Zwitserland, maar ook de minder rijke landen Servië, Macedonië, Bosnië, Montenegro en Albanië en ook Turkije. Principieel vind ik dat Liechtenstein, Andorra, San Marino, Monaco, Faeröer, Jersey, Guernsey en Man op een zelfde manier betrokken manier zouden moeten worden. Ik heb ze in mijn berekeningen echter nog niet meegenomen omdat ze door hun kleine oppervlak en inwoneraantal weinig gewicht in de schaal zetten.
Het is al heel moeilijk om de 28 lidstaten van de EU op één lijn te krijgen, waarom zou je dan nog negen landen erbij betrekken, laat staan nog acht Europese mini-staatjes? Het antwoord is even simpel als voor de hand liggend: omdat het in ieders eigen belang is. Dit verdient wellicht enige nadere toelichting.
Op dit moment worden sommige landen overspoeld door vluchtelingen, louter en alleen door hun geografische ligging: Griekenland, Malta en Italië omdat ze in en aan de Middellandse Zee liggen. Deze landen hebben een zeer direct baat een verdeling over Europa omdat men dan weet dat het overgrote deel van de vluchtelingen weer door reist. Macedonië en Servië worden als doorreislanden gezien, omdat ze tussen EU-lidstaten in liggen. Door toe te zeggen een relatief klein aantal vluchtelingen op te nemen, weet men zich geholpen door de rest van de Europa en zal de enorme stroom die men nu ziet verdwijnen. Hongarije en sinds het Hongaarse hek ook Kroatië en Slovenië liggen op de route van Servië naar Oostenrijk en Duitsland, deze landen hebben dus hetzelfde te winnen als Macedonië en Servië. Populaire landen als Duitsland, Oostenrijk en Zweden weten veel beter waar ze aan toe zijn omdat de aantallen veel voorspelbaarder zullen zijn. Datzelfde geldt ook voor de overige EU-lidstaten: door toe te zeggen een voorspelbaar aantal vluchtelingen op te nemen, weet men zich gesteund door de rest van Europa.
Maar waarom zouden de ander niet-EU-landen meedoen? Omdat als men mee doet, men weet dat heel Europa helpt met de bewaking van de buitengrenzen. Stelt u zich voor dat heel Europa mee doet op Albanië na. Dan weet Albanië zeker dat het probleem waar Macedonië en Servië nu mee zitten, zich deels verplaatst naar hun land. En dan heeft Albanië ook nog eens een kustlijn. Door hun ligging zouden Ijsland, Zwitserland en Noorwegen zich veiliger kunnen wanen, maar er is al een route naar Noorwegen via Rusland ontdekt, andere routes zullen snel volgen. Door in het collectief te participeren, weet men op voorhand dat gevaarlijke nieuwe routes in de kiem gesmoord worden. De acht genoemde mini-staatjes kunnen zich door een klein aantal mensen op te nemen ook gesteund weten door heel Europa.
Als laatste wil ik het hebben over Turkije. Door het enorme oppervlak en inwoneraantal krijgt Turkije in mijn berekening het grootste aantal vluchtelingen te verwerken. Maar waarschijnlijk minder dan nu. En daarom wil Turkije graag mee doen, omdat Europa toezegt een deel van hun vluchtelingen op te nemen. Door Turkije bij het collectief te betrekken, creëert Europa een veilige landroute, een alternatief voor de gevaarlijke overtocht vanuit bijvoorbeeld Libië. En tussen Turkije en Griekenland hoeven er al helemaal geen slachtoffers meer te vallen.
Zo heeft ieder land, groot, klein, rijk, arm er belang bij gezamenlijk, met 45 landen, tot een eerlijke verdeling van vluchtelingen over Europa te komen. En ieder land heeft de morele, humanitaire verplichting.
dinsdag 15 september 2015
Omdat we allang niet meer allemaal de oogst binnen halen
Ooit werd bij de invoering van de leerplicht van kinderen bedongen dat ze een aantal weken in de zomer vrij zouden zijn om te helpen met de oogst. Dat deden kinderen immers al generaties en het was voor de ouders inderdaad ondoenlijk om de oogst binnen te halen zonder de hulp van de kinderen. Toen. Inmiddels is er aardig wat veranderd in de westerse wereld. Nog slechts een paar procent van de beroepsbevolking is als agrariër werkzaam. Oogsten worden grotendeels machinaal binnengehaald. En waar handenarbeid nodig is, betreft dit seizoensarbeid die door volwassenen wordt verricht.
Maar we zitten nog altijd met die archaïsche zomervakantie. Met allerlei gevolgen van dien. Ouders die niet weten waar ze met hun kinderen heen moeten, zes weken lang. Enorme rijen op Schiphol, files in Frankrijk, drukke stranden in Zeeland, omdat we allemaal tegelijk op vakantie moeten. Alleen maar herhalingen op tv en dunne kranten. Maar ook drukkere spitsen in de andere tien maanden, want dan moet er juist gewerkt worden.
Nu we al vijftien jaar in de eenentwintigste eeuw zitten, wordt het hoogtijd eens afscheid te nemen van dit overblijfsel uit de negentiende eeuw. Weg met die verplichte zes weken vrij in de zomer. Maar laten we ook meteen kijken naar al die andere verplicht vrije weken. Als ik goed geteld heb, zijn dat er ook vijf bij elkaar. In totaal dus elf verplicht vrije weken per jaar.
Nu ben ik er niet voor om helemaal geen verplicht vrije dagen meer te hebben. Maar wel veel minder. En dan in combinatie met verplicht aanwezige weken voor een verplicht vrije periode. Zodat in die periode tests, proefwerken en wat iets meer zij gepland kunnen worden. Zo denk ik aan bijvoorbeeld twee weken vrij in de zomer, een week in het vroege voorjaar en een week rond kerst en nieuwjaar. En daarvoor telkens twee weken verplicht aanwezig. Dat zijn vier weken aan verplicht vrije dagen, zeven minder dan nu. Die andere zeven weken kunnen vrij opgenomen worden door het hele jaar in de resterende weken. Zolang de kinderen maar wel alle leerstof tot zich kunnen nemen.
Maar we zitten nog altijd met die archaïsche zomervakantie. Met allerlei gevolgen van dien. Ouders die niet weten waar ze met hun kinderen heen moeten, zes weken lang. Enorme rijen op Schiphol, files in Frankrijk, drukke stranden in Zeeland, omdat we allemaal tegelijk op vakantie moeten. Alleen maar herhalingen op tv en dunne kranten. Maar ook drukkere spitsen in de andere tien maanden, want dan moet er juist gewerkt worden.
Nu we al vijftien jaar in de eenentwintigste eeuw zitten, wordt het hoogtijd eens afscheid te nemen van dit overblijfsel uit de negentiende eeuw. Weg met die verplichte zes weken vrij in de zomer. Maar laten we ook meteen kijken naar al die andere verplicht vrije weken. Als ik goed geteld heb, zijn dat er ook vijf bij elkaar. In totaal dus elf verplicht vrije weken per jaar.
Nu ben ik er niet voor om helemaal geen verplicht vrije dagen meer te hebben. Maar wel veel minder. En dan in combinatie met verplicht aanwezige weken voor een verplicht vrije periode. Zodat in die periode tests, proefwerken en wat iets meer zij gepland kunnen worden. Zo denk ik aan bijvoorbeeld twee weken vrij in de zomer, een week in het vroege voorjaar en een week rond kerst en nieuwjaar. En daarvoor telkens twee weken verplicht aanwezig. Dat zijn vier weken aan verplicht vrije dagen, zeven minder dan nu. Die andere zeven weken kunnen vrij opgenomen worden door het hele jaar in de resterende weken. Zolang de kinderen maar wel alle leerstof tot zich kunnen nemen.
maandag 14 september 2015
Over werkloze leraren en hoe dat niet zo hoeft te zijn
Beste Tweede Kamerleden, Beste PO-Raad,
Vandaag berichtte NOS dat het miljoenen kost om leraren werkloos te houden in krimpregio's. En dat terwijl dat helemaal niet nodig is. Tenminste, die miljoenen ben je inderdaad kwijt, aan salarissen. Maar werkloos hoeven ze niet te zijn. Wellicht kost het nog een paar miljoen aan omscholing en begeleiding, maar met een beetje overzicht en inzicht kunnen er duizenden leraren zinvol aan het werk gehouden worden. Door progressief om te gaan met de leerplicht en door een solidair en slim vluchtelingenbeleid kan voorkomen worden dat duizenden onnodig in de WW terecht komen, de Pabo's leeg lopen en een structureel lerarenprobleem hebben als het probleem van de vergrijzing allang achter de rug is.
Vriendelijke groeten,
Vandaag berichtte NOS dat het miljoenen kost om leraren werkloos te houden in krimpregio's. En dat terwijl dat helemaal niet nodig is. Tenminste, die miljoenen ben je inderdaad kwijt, aan salarissen. Maar werkloos hoeven ze niet te zijn. Wellicht kost het nog een paar miljoen aan omscholing en begeleiding, maar met een beetje overzicht en inzicht kunnen er duizenden leraren zinvol aan het werk gehouden worden. Door progressief om te gaan met de leerplicht en door een solidair en slim vluchtelingenbeleid kan voorkomen worden dat duizenden onnodig in de WW terecht komen, de Pabo's leeg lopen en een structureel lerarenprobleem hebben als het probleem van de vergrijzing allang achter de rug is.
Vriendelijke groeten,
donderdag 10 september 2015
Over provoceren en geprovoceerd worden
Beste heren Pechtold, Klaver en Roemer,
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Daar moeten pal voor staan in Nederland. Een belangrijk punt wat ik mezelf altijd voor houd in deze is dat men niet zozeer beledigt, als dat de ander zich beledigd voelt. Met andere woorden: zo lang je boven zogenaamde beledigen staat en je er niets van aan trekt, heeft de belediger geen effect met zijn beledigingen en zal het vanzelf ophouden.
Hetzelfde is het met provoceren. Men voelt zich geprovoceerd en daarom is er geprovoceerd. Voelt niemand zich geprovoceerd, dan is er ook niet geprovoceerd.
Trek u daarom toch niet iedere keer aan wat de heer Wilders zegt. Zeggen dat wat Wilders zegt walgelijk is, is juist wat Wilders wil, want dan heeft hij geprovoceerd. Laat de heer Wilders toch. Hoor hem aan, waardeer het voor wat het is: stuiptrekkingen van iemand die te weinig aandacht krijgt en ga over tot de orde van de dag. Dan krijgt u veel meer gedaan en vooral: Wilders krijgt dan minder aandacht, veel minder aandacht.
Vriendelijke groeten,
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Daar moeten pal voor staan in Nederland. Een belangrijk punt wat ik mezelf altijd voor houd in deze is dat men niet zozeer beledigt, als dat de ander zich beledigd voelt. Met andere woorden: zo lang je boven zogenaamde beledigen staat en je er niets van aan trekt, heeft de belediger geen effect met zijn beledigingen en zal het vanzelf ophouden.
Hetzelfde is het met provoceren. Men voelt zich geprovoceerd en daarom is er geprovoceerd. Voelt niemand zich geprovoceerd, dan is er ook niet geprovoceerd.
Trek u daarom toch niet iedere keer aan wat de heer Wilders zegt. Zeggen dat wat Wilders zegt walgelijk is, is juist wat Wilders wil, want dan heeft hij geprovoceerd. Laat de heer Wilders toch. Hoor hem aan, waardeer het voor wat het is: stuiptrekkingen van iemand die te weinig aandacht krijgt en ga over tot de orde van de dag. Dan krijgt u veel meer gedaan en vooral: Wilders krijgt dan minder aandacht, veel minder aandacht.
Vriendelijke groeten,
Economische vluchtelingen, we moeten niet zo zeuren
"De Wet is duidelijk, wie voor zijn leven te vrezen heeft, is hier welkom. Maar gelukszoekers hebben hier niets te zoeken."
"Ze moeten opgevangen worden in de regio."
"De grenzen moeten dicht en desnoods moeten we uit Schengen stappen."
"Echte vluchtelingen hebben geen iPhone 6."
"Nog meer vluchtelingen betekent nog meer mensen die maar een beetje op straat gaan hangen."
Zomaar een opmerkingen die ik de afgelopen week heb gehoord in relatie tot de vluchtelingenstroom die op Europa af komt.
Ten eerste wil ik ernstig bezwaar maken tegen de term 'gelukszoekers'. Als iemand uit Afrika of Azië puur om economische redenen naar Europa komt, is daar vaak een goede reden voor. Het gaat niet om een loonsverhoging van 3%, het gaat meestal om het verschil tussen wel en niet je gezin kunnen voeden en onderdak kunnen geven. Als de lonen 10% hoger zouden zijn in Noord-Afrika dan in Zuid-Europa, dan zouden er nog steeds geen gammele bootjes vol Zuideuropeaanse 'gelukszoekers' zuidwaarts gaan op de Middellandse Zee.
Maar er gaan wel duizenden mensen in gammele bootjes de andere kant op. Sommigen met een iPhone 6, sommigen met een academische graad. En misschien heeft een groot deel van die hoger opgeleiden niet direct te vrezen voor zijn leven, maar iedereen begrijpt dat in landen in oorlog, en helemaal in landen in burgeroorlog, de mogelijkheden voor hoger opgeleiden nagenoeg afwezig zijn. Voor wetenschappelijk onderzoek, onderwijs, research & development-afdelingen heb je een stabiele omgeving nodig. Een omgeving zonder dreiging van oorlog, zonder bominslagen in de wijk, zonder uitvallende stroom- en watervoorzieningen. Een omgeving die je vaak aantreft in Europese landen.
De meeste westerse landen kampen al jaren, en zullen er nog jaren mee te kampen hebben, vergrijzing en krimpregio's. Steeds minder werkenden moeten betalen voor een steeds groter wordende groep niet meer werkenden. Met de AOW-leeftijd een beetje op te rekken en nog wat andere kaasschaafmaatregels kun je hier wel iets aan doen, maar het probleem van de vergrijzing blijft een probleem totdat de babyboomgeneratie grotendeels is overleden. Maar ondertussen staan duizenden hoogopgeleidegelukszoekers vluchtelingen te popelen om zich te mogen vestigen in Nederland. Hoogopgeleide mensen van wie verwacht kan worden dat ze snel redelijk Nederlands leren. Hoogopgeleide mensen die kunnen werken bij multinationals. Hoogopgeleide mensen die wellicht de zeer gewenste start-up-cultuur in Nederland kunnen aanzwengelen. Maar deze mensen zijn niet welkom, want het zijn gelukszoekers.
"Ze moeten opgevangen worden in de regio."
"De grenzen moeten dicht en desnoods moeten we uit Schengen stappen."
"Echte vluchtelingen hebben geen iPhone 6."
"Nog meer vluchtelingen betekent nog meer mensen die maar een beetje op straat gaan hangen."
Zomaar een opmerkingen die ik de afgelopen week heb gehoord in relatie tot de vluchtelingenstroom die op Europa af komt.
Ten eerste wil ik ernstig bezwaar maken tegen de term 'gelukszoekers'. Als iemand uit Afrika of Azië puur om economische redenen naar Europa komt, is daar vaak een goede reden voor. Het gaat niet om een loonsverhoging van 3%, het gaat meestal om het verschil tussen wel en niet je gezin kunnen voeden en onderdak kunnen geven. Als de lonen 10% hoger zouden zijn in Noord-Afrika dan in Zuid-Europa, dan zouden er nog steeds geen gammele bootjes vol Zuideuropeaanse 'gelukszoekers' zuidwaarts gaan op de Middellandse Zee.
Maar er gaan wel duizenden mensen in gammele bootjes de andere kant op. Sommigen met een iPhone 6, sommigen met een academische graad. En misschien heeft een groot deel van die hoger opgeleiden niet direct te vrezen voor zijn leven, maar iedereen begrijpt dat in landen in oorlog, en helemaal in landen in burgeroorlog, de mogelijkheden voor hoger opgeleiden nagenoeg afwezig zijn. Voor wetenschappelijk onderzoek, onderwijs, research & development-afdelingen heb je een stabiele omgeving nodig. Een omgeving zonder dreiging van oorlog, zonder bominslagen in de wijk, zonder uitvallende stroom- en watervoorzieningen. Een omgeving die je vaak aantreft in Europese landen.
De meeste westerse landen kampen al jaren, en zullen er nog jaren mee te kampen hebben, vergrijzing en krimpregio's. Steeds minder werkenden moeten betalen voor een steeds groter wordende groep niet meer werkenden. Met de AOW-leeftijd een beetje op te rekken en nog wat andere kaasschaafmaatregels kun je hier wel iets aan doen, maar het probleem van de vergrijzing blijft een probleem totdat de babyboomgeneratie grotendeels is overleden. Maar ondertussen staan duizenden hoogopgeleide
woensdag 9 september 2015
Blendle en De Correspondent - en de Nederlandse politiek
Bijna ieder politieke partij kampt met hetzelfde probleem: teruglopende ledenaantallen en onzekerheid overheid over het aantal stemmen bij de volgende verkiezingen. Tot enkele decennia geleden konden de meeste partijen op een behoorlijke trouwe achterban rekenen en speelden enkele andere partijen een kleine rol in de marge. Dit gaf een zekere mate van stabiliteit, maar je wist ook zeker dat de christenen mee gingen regeren. Totdat Paars kwam. En daarna Fortuyn. Sindsdien verliezen sommigen terrein en komen nieuwe partijen op als kool. En sommigen lijken nog blijvers te zijn ook. Als gevolg hiervan zie je dat met name de partijen die veel stemmen verloren hebben, zoekende zijn naar idealen, manieren om de ideeën aan het voetlicht te brengen en nieuwe manieren om relevant te zijn.
De krantenwereld heeft met soortgelijke problemen te maken. Op een enkele titel na heeft iedereen te kampen met teruglopende oplages. En post hoc ergo propter hoc, of juist andersom, hebben dagbladen moeite om de idealen van de vroegere zuil vast te houden. Maar in de journalistiek lijken er wel een paar eigentijdse oplossingen gevonden te zijn. Zij het niet direct door de kranten zelfs.
Blendle heeft perfect ingespeeld op de ontzuiling. Praktisch niemand van onder de zestig is meer bereid om alles te geloven van dominee, omroep en krant van de zuil zeggen. We halen onze informatie uit diverse bronnen. Nieuwe bronnen, maar ook uit bronnen die vroeger tot een zuil behoorden. We luisteren tegenwoordig naar dominee én pastoor. Maar ook naar vakbondsman en zakenman. Als we daar tijd voor vrij maken. En willen maken. Blendle heeft heel goed gesnapt dat voor veel mensen er niet één bron is die de waarheid vertelt. We willen uit meerdere bronnen putten. Politiek lijkt dit moeilijk te kopiëren, het kan toch immers niet zo zijn dat mensen tegelijkertijd op meerdere partijen kunnen stemmen? Toch wel. Er zijn meerdere Grondwestwijzigingen voor nodig, maar een voorstel hiertoe ligt al drie jaar bij de Tweede Kamer.
En dan is er De Correspondent. Een krant, al wordt hij niet gedrukt, die durft een nieuwe weg in te slaan. Niet achter de publieke opinie aanlopend, niet reagerend op polls van De Hondt, maar een medium dat durft een eigen geluid te geven. Het hoeft niet per se het geluid te zijn waar je het mee eens bent, maar daarom is het niet minder origineel. Vooral omdat men niet iets zegt om abonnees te krijgen. Men hoopt abonnees te krijgen met wat men zegt. Vertaald in politieke termen: Men zegt niet iets om zetels te winnen, men hoopt zetels te behalen met dat wat men zegt.
Ik zou graag de politieke equivalenten van Blendle en De Correspondent leren kennen. Voor de een zijn systeemwijzigingen nodig, voor de ander een nieuwe lichting politici, vermoed ik. Maar graag zou ik ze beide leren kennen.
De krantenwereld heeft met soortgelijke problemen te maken. Op een enkele titel na heeft iedereen te kampen met teruglopende oplages. En post hoc ergo propter hoc, of juist andersom, hebben dagbladen moeite om de idealen van de vroegere zuil vast te houden. Maar in de journalistiek lijken er wel een paar eigentijdse oplossingen gevonden te zijn. Zij het niet direct door de kranten zelfs.
Blendle heeft perfect ingespeeld op de ontzuiling. Praktisch niemand van onder de zestig is meer bereid om alles te geloven van dominee, omroep en krant van de zuil zeggen. We halen onze informatie uit diverse bronnen. Nieuwe bronnen, maar ook uit bronnen die vroeger tot een zuil behoorden. We luisteren tegenwoordig naar dominee én pastoor. Maar ook naar vakbondsman en zakenman. Als we daar tijd voor vrij maken. En willen maken. Blendle heeft heel goed gesnapt dat voor veel mensen er niet één bron is die de waarheid vertelt. We willen uit meerdere bronnen putten. Politiek lijkt dit moeilijk te kopiëren, het kan toch immers niet zo zijn dat mensen tegelijkertijd op meerdere partijen kunnen stemmen? Toch wel. Er zijn meerdere Grondwestwijzigingen voor nodig, maar een voorstel hiertoe ligt al drie jaar bij de Tweede Kamer.
En dan is er De Correspondent. Een krant, al wordt hij niet gedrukt, die durft een nieuwe weg in te slaan. Niet achter de publieke opinie aanlopend, niet reagerend op polls van De Hondt, maar een medium dat durft een eigen geluid te geven. Het hoeft niet per se het geluid te zijn waar je het mee eens bent, maar daarom is het niet minder origineel. Vooral omdat men niet iets zegt om abonnees te krijgen. Men hoopt abonnees te krijgen met wat men zegt. Vertaald in politieke termen: Men zegt niet iets om zetels te winnen, men hoopt zetels te behalen met dat wat men zegt.
Ik zou graag de politieke equivalenten van Blendle en De Correspondent leren kennen. Voor de een zijn systeemwijzigingen nodig, voor de ander een nieuwe lichting politici, vermoed ik. Maar graag zou ik ze beide leren kennen.
dinsdag 8 september 2015
Over Sörensen en het collectief
Beste mevrouw Bloemhoff,
Eerder deze week zag ik u in een talkshow (volgens mij Pauw, maar zeker ben ik niet; Buitenhof natuurlijk) tegenover Sörensen uit Rotterdam zitten. Hij viel u min of meer aan met de stelling dat u gekozen bent door de inwoners van Groningen en dus ook op moet komen voor de belangen van de inwoners van Groningen.
Graag wil ik u bij deze vanuit een heel andere gemeente een beetje steun betuigen:
U zit daar niet alleen om de belangen van u kiezers te behartigen, u zit daar ook om dat te organiseren en aan te sturen wat beter collectief dan individueel gaat. Aanleggen van dijken, 's nachts de wacht houden, daarover is Sörensen het met ons eens dat dat beter collectief gaat dan individueel. Maar opvang van vluchtelingen hoort daar ook bij. Als een deel van uw achterban, of dat nou 10% of 90% is maakt niet uit, opvang van vluchtelingen belangrijk vindt, dan heeft u groot gelijk als u in de gemeenteraad daar initiatieven toe neemt.
Ik wens u veel sterkte en succes,
Vriendelijke groeten
Eerder deze week zag ik u in een talkshow (volgens mij Pauw, maar zeker ben ik niet; Buitenhof natuurlijk) tegenover Sörensen uit Rotterdam zitten. Hij viel u min of meer aan met de stelling dat u gekozen bent door de inwoners van Groningen en dus ook op moet komen voor de belangen van de inwoners van Groningen.
Graag wil ik u bij deze vanuit een heel andere gemeente een beetje steun betuigen:
U zit daar niet alleen om de belangen van u kiezers te behartigen, u zit daar ook om dat te organiseren en aan te sturen wat beter collectief dan individueel gaat. Aanleggen van dijken, 's nachts de wacht houden, daarover is Sörensen het met ons eens dat dat beter collectief gaat dan individueel. Maar opvang van vluchtelingen hoort daar ook bij. Als een deel van uw achterban, of dat nou 10% of 90% is maakt niet uit, opvang van vluchtelingen belangrijk vindt, dan heeft u groot gelijk als u in de gemeenteraad daar initiatieven toe neemt.
Ik wens u veel sterkte en succes,
Vriendelijke groeten
Circus Herman Renz
Beste heer Graus,
Gisteravond heb ik u bij Pauw een warm pleidooi zien houden voor circussen en in het bijzonder circus Herman Renz. Als ik even kort door de bocht ga, gaven de directeur van Herman Renz en u met name de politieke en fiscale maatregelen de schuld van de financiële problemen bij Herman Renz. Er werd geen woord gerept over teruglopende bezoekersaantallen. Ik heb het in mijn omgeving wel eens gehad over het circus en eigenlijk is iedereen het er wel over eens: het is een overblijfsel uit de 19de eeuw, vroeg 20ste eeuw. Het doet sommigen van ons nog denken aan Bassie en Adriaan, maar niemand gaat er meer voor veel geld op een zeer onaangenaam bankje enkele uren lang zijn tijd zitten verdoen. Natuurlijk, het circus is cultureel erfgoed. Maar dat is Max Havelaar ook. En dat boek is al geschreven en heeft geen subsidie meer nodig. En de Van Nelle fabriek ook, maar er wordt toch echt geen koffie meer gebrand. Dus laten we circus Herman Renz beoordelen op wat het is: cultureel erfgoed uit een vorige eeuw. Laten we een standbeeld of een monument oprichten en een mooie wikipedia-pagina maken, maar verder moeten we ons realiseren dat het tot het verleden behoort.
Vriendelijke groeten,
Ralf de Jong
Gisteravond heb ik u bij Pauw een warm pleidooi zien houden voor circussen en in het bijzonder circus Herman Renz. Als ik even kort door de bocht ga, gaven de directeur van Herman Renz en u met name de politieke en fiscale maatregelen de schuld van de financiële problemen bij Herman Renz. Er werd geen woord gerept over teruglopende bezoekersaantallen. Ik heb het in mijn omgeving wel eens gehad over het circus en eigenlijk is iedereen het er wel over eens: het is een overblijfsel uit de 19de eeuw, vroeg 20ste eeuw. Het doet sommigen van ons nog denken aan Bassie en Adriaan, maar niemand gaat er meer voor veel geld op een zeer onaangenaam bankje enkele uren lang zijn tijd zitten verdoen. Natuurlijk, het circus is cultureel erfgoed. Maar dat is Max Havelaar ook. En dat boek is al geschreven en heeft geen subsidie meer nodig. En de Van Nelle fabriek ook, maar er wordt toch echt geen koffie meer gebrand. Dus laten we circus Herman Renz beoordelen op wat het is: cultureel erfgoed uit een vorige eeuw. Laten we een standbeeld of een monument oprichten en een mooie wikipedia-pagina maken, maar verder moeten we ons realiseren dat het tot het verleden behoort.
Vriendelijke groeten,
Ralf de Jong
maandag 7 september 2015
Nederlandse politici, aan ambitie geen gebrek
Als ik denk aan de generaties politici die de Afsluitdijk hebben aangelegd, de AOW in het leven hebben geroepen, de Deltawerken hebben aangejaagd, het burgerlijk huwelijk hebben opengesteld voor mensen van gelijk geslacht, dan denk ik wel eens bij mij zelf: Heeft de huidige generatie politici dan zo weinig ambitie dat zij niet projecten van gelijke orde van grootte komen? Of ligt het aan de tijd, zijn er gewoon geen grote projecten meer te verzinnen?
Dat laatste kunnen we natuurlijk snel ontkrachten en naast ons neerleggen. Op het gebied van energie liggen grote gebaren en projecten voor de hand. De aarde warmt op door steeds meer broeikasgassen, vrije landen zijn voor hun energie afhankelijk van dictaturen en als de wereldeconomie een beetje gaat groeien dreigt er een groot conflict tussen grofweg het Westen en China om toegang tot natuurlijke bronnen.
Ook op het gebied van migratie, vluchtelingen en conflictgebieden zou je willen dat er politici zouden zijn met goede ideeën en echte oplossingen. En niet voornamelijk landbestuurders die zoveel mogelijk verantwoordelijkheid van zich afschuiven zoals we nu voornamelijk binnen de EU zien.
Maar ook binnenlands zijn er best dossiers te verzinnen waar de huidige generatie bestuurders en vertegenwoordigers zich vaak niet aan durven te branden. Iedere econoom weet de hypotheekrenteaftrek onhoudbaar is, maar er wordt nauwelijks iets aan gedaan. De pensioenleeftijd, of beter: AOW-leeftijd, wordt ook al niet structureel aangepakt. Af en toe een jaartje erbij, iedereen weet dat dat het probleem niet oplost, maar niemand lijkt te durven zeggen hoe de vlag er eigenlijk bij hangt. De wirwar aan toeslagen en persoonsgebondenbudgetten moeten voor zowel links als rechts een doorn in het oog zijn, maar toch durft niemand te experimenteren, op enkele lokale bestuurders na, met een basisinkomen. Een basisinkomen dat idealiter in plaats komt van toeslagen, uitkeringen, bijstand, kinderbijslag, studiefinanciering en hypotheekrenteaftrek.
Ik denk echter niet dat het een gebrek aan ambitie is. Er zijn immers nog best veel politici die als partijvoorzitter hun best doen om beloond te worden met een ministerspost. Of wethouders die minister mogen worden als beloning voor bewezen diensten. Een Kamerlid kan beloond worden met het fractievoorzitterschap of partijvoorzitterschap. Op diverse niveaus zie je politici hun best doen om door te kunnen groeien tot een volgend niveau. Dat is ambitie. Het zit 'm dus ergens anders in. Als ik lees dat 75% van alle Kamervragen geïnspireerd worden door berichten op tv en in de krant, als ik de ophef hoor over één sergeant die overloopt naar IS, of als er geroepen wordt om een spoeddebat over de dood van voormalig minister Borst, dan wordt mij duidelijk dat de meeste politici van zichzelf geen ideeën, idealen of doelen hebben. Begrijp me niet verkeerd, ook ik vind het vreselijk dat een militair, of wie dan ook, overloopt naar IS. En ik zal nooit zeggen dat die persoon dood beter af is, ik hoop dat iedereen nog te redden is. En ook ik begrijp niet dat de politie in eerste instantie twijfelde of mevrouw Borst wel door een misdrijf om het leven was gekomen. Ik vind het echter geen reden voor spoeddebatten. Hoe ernstig ook, het zijn incidenten, geen trends, geen structurele zaken. En de Tweede Kamer zou juist minder met incidenten en meer met structurele zaken bezig moeten zijn.
Het probleem zit hem dus niet in het gebrek aan ambitie. Ik vrees dat het gebrek aan visie het probleem is. En met visie bedoel ik een vergezicht, een punt aan de horizon waar je heen wil. Incidenten, nieuwsberichten kunnen hooguit je visie een beetje bijstellen, maar nooit voor 75% bepalen. Het weer is immers ook niet het klimaat. Een koude dag in juli betekent niet dat global warming niet bestaat. Maar wie van onze 150 Tweede Kamerleden heeft nu nog echt een punt aan de horizon voor zich? En van de nog veel meer ministers, Eerste Kamerleden, Provinciale Staten en gemeenteraadsleden? Een handje vol durf ik nog wel te zeggen, maar voor het grootste deel hebben we een zeer visieloze volksvertegenwoordiging gekozen. Of een volksvertegenwoordiging die wel visie heeft maar onder druk van Geenstijl en consorten het niet durft uit te spreken. Ik weet niet of dat erger of minder erg is.
Dat laatste kunnen we natuurlijk snel ontkrachten en naast ons neerleggen. Op het gebied van energie liggen grote gebaren en projecten voor de hand. De aarde warmt op door steeds meer broeikasgassen, vrije landen zijn voor hun energie afhankelijk van dictaturen en als de wereldeconomie een beetje gaat groeien dreigt er een groot conflict tussen grofweg het Westen en China om toegang tot natuurlijke bronnen.
Ook op het gebied van migratie, vluchtelingen en conflictgebieden zou je willen dat er politici zouden zijn met goede ideeën en echte oplossingen. En niet voornamelijk landbestuurders die zoveel mogelijk verantwoordelijkheid van zich afschuiven zoals we nu voornamelijk binnen de EU zien.
Maar ook binnenlands zijn er best dossiers te verzinnen waar de huidige generatie bestuurders en vertegenwoordigers zich vaak niet aan durven te branden. Iedere econoom weet de hypotheekrenteaftrek onhoudbaar is, maar er wordt nauwelijks iets aan gedaan. De pensioenleeftijd, of beter: AOW-leeftijd, wordt ook al niet structureel aangepakt. Af en toe een jaartje erbij, iedereen weet dat dat het probleem niet oplost, maar niemand lijkt te durven zeggen hoe de vlag er eigenlijk bij hangt. De wirwar aan toeslagen en persoonsgebondenbudgetten moeten voor zowel links als rechts een doorn in het oog zijn, maar toch durft niemand te experimenteren, op enkele lokale bestuurders na, met een basisinkomen. Een basisinkomen dat idealiter in plaats komt van toeslagen, uitkeringen, bijstand, kinderbijslag, studiefinanciering en hypotheekrenteaftrek.
Ik denk echter niet dat het een gebrek aan ambitie is. Er zijn immers nog best veel politici die als partijvoorzitter hun best doen om beloond te worden met een ministerspost. Of wethouders die minister mogen worden als beloning voor bewezen diensten. Een Kamerlid kan beloond worden met het fractievoorzitterschap of partijvoorzitterschap. Op diverse niveaus zie je politici hun best doen om door te kunnen groeien tot een volgend niveau. Dat is ambitie. Het zit 'm dus ergens anders in. Als ik lees dat 75% van alle Kamervragen geïnspireerd worden door berichten op tv en in de krant, als ik de ophef hoor over één sergeant die overloopt naar IS, of als er geroepen wordt om een spoeddebat over de dood van voormalig minister Borst, dan wordt mij duidelijk dat de meeste politici van zichzelf geen ideeën, idealen of doelen hebben. Begrijp me niet verkeerd, ook ik vind het vreselijk dat een militair, of wie dan ook, overloopt naar IS. En ik zal nooit zeggen dat die persoon dood beter af is, ik hoop dat iedereen nog te redden is. En ook ik begrijp niet dat de politie in eerste instantie twijfelde of mevrouw Borst wel door een misdrijf om het leven was gekomen. Ik vind het echter geen reden voor spoeddebatten. Hoe ernstig ook, het zijn incidenten, geen trends, geen structurele zaken. En de Tweede Kamer zou juist minder met incidenten en meer met structurele zaken bezig moeten zijn.
Het probleem zit hem dus niet in het gebrek aan ambitie. Ik vrees dat het gebrek aan visie het probleem is. En met visie bedoel ik een vergezicht, een punt aan de horizon waar je heen wil. Incidenten, nieuwsberichten kunnen hooguit je visie een beetje bijstellen, maar nooit voor 75% bepalen. Het weer is immers ook niet het klimaat. Een koude dag in juli betekent niet dat global warming niet bestaat. Maar wie van onze 150 Tweede Kamerleden heeft nu nog echt een punt aan de horizon voor zich? En van de nog veel meer ministers, Eerste Kamerleden, Provinciale Staten en gemeenteraadsleden? Een handje vol durf ik nog wel te zeggen, maar voor het grootste deel hebben we een zeer visieloze volksvertegenwoordiging gekozen. Of een volksvertegenwoordiging die wel visie heeft maar onder druk van Geenstijl en consorten het niet durft uit te spreken. Ik weet niet of dat erger of minder erg is.
Nederland hoeft geen krimpregio's te hebben
Over 2013 gemeten waren er in Nederland 193 gemeentes met een negatieve bevolkingsgroei. Gezamenlijk hadden die gemeentes een krimp van 17.683 inwoners. Deze krimp zorgt voor leegstand van woningen, middenstand die de omzetten zover zien dalen dat ze de winkels moeten sluiten. Wijken en dorpen worden steeds minder leefbaar omdat café's, restaurants, buurtsupers en kappers verdwijnen. En dat terwijl de oplossing aan de Europese grenzen staat. Tienduizenden, nee honderdduizenden mensen staan te popelen om ergens in Europa te mogen wonen, werken en winkelen. Nu kan Nederland natuurlijk niet al die mensen herbergen. Maar volgens het principe van de Eerlijke Verdeling over Europa staat 17.683 mensen in Nederland gelijk aan ruim 1,8 miljoen mensen in heel Europa. Nederland heeft dus de mogelijkheid om een intern probleem op te lossen en tegelijkertijd meer aan z'n aandeel te doen wat betreft opvang van vluchtelingen in Europa. En dat jaarlijks, of in ieder geval zolang er krimpgemeentes zijn.
vrijdag 4 september 2015
Maak van Schiphol een echte hub
We zijn trots op onze havens. De Rotterdamse zeehaven en zeker ook de luchthaven Schiphol. Een van de grootste vliegvelden van Europa en een belangrijke overstapluchthaven. En dat laatste is precair. Want als je van Detroit naar Dubai vliegt, maakt het niet uit of je op Schiphol, Heathrow of Charles de Gaulle overstapt. We moeten dus ons best doen om Schiphol interessant te houden als luchthaven. Mijns inziens komen we een heel eind als we het treinstation uitbreiden met drie niveaus. Één niveau voor internationale hogesnelheidstreinen, één niveau voor een metro-achtig netwerk voor aansluiting met de regio en een niveau voor toekomstige hyperloops.
De hogesnelheidslijnen moeten ook echt voor de hoge snelheid zijn. Dus geen stops in Den Haag en Rotterdam en ook niet op Amsterdam Centraal. Ik zie drie lijnen voor me:
Zuid: rechtstreeks van Schiphol naar de Belgische grens met idealiter Brussel als eerste halte en Parijs als tweede.
Oost: van Schiphol naar Arnhem of Nijmegen, waar de trein dan ook mag stoppen, om daarna aansluiting te zoeken op steden als Düsseldorf en Keulen en verder zuidwaarts.
Noord: van Schiphol naar Groningen, waar de trein ook mag stoppen, om daarna aansluiting te zoeken op steden als Bremen en Hamburg en verder oostwaarts. Eventueel kan Lelystad op deze lijn aangesloten worden als dat ooit een volwaardige luchthaven wordt.
Ook voor het metronetwerk zien ik drie lijnen voor me:
1: Schiphol - Schiphol Oost - Amstelveen en van daaruit kan de lijn aansluiten op de NoordZuidlijn.
2: Schiphol - Hoofddorp - Heemstede - Haarlem
3: Schiphol - Badhoevedorp - Amsterdam Nieuw-West - Zaandam
Hyperloops zijn natuurlijk nog toekomstmuziek. Maar door er nu vast rekening mee te houden, voorkomen we dat we over 10 jaar weer eenzelfde discussie moeten voeren. Want als de beloftes uitkomen, zullen hyperloops over een aantal jaren maar niet alleen korte vluchten overbodig maken, maar ook een deel van de internationale treinverbindingen.
Door Schiphol aan te sluiten op échte hogesnelheidsdiensten over (of onder) land, wordt Schiphol ook interessant als overstapluchthaven voor mensen die verder reizen per trein-achtige vervoersmiddelen. Door Schiphol beter met de regio te verbinden wordt de luchthaven interessanter voor reizigers met een lokale bestemming. En samen zorgen ze ervoor dat vliegtuigmaatschappijen graag op Schiphol blijven vliegen.
De hogesnelheidslijnen moeten ook echt voor de hoge snelheid zijn. Dus geen stops in Den Haag en Rotterdam en ook niet op Amsterdam Centraal. Ik zie drie lijnen voor me:
Zuid: rechtstreeks van Schiphol naar de Belgische grens met idealiter Brussel als eerste halte en Parijs als tweede.
Oost: van Schiphol naar Arnhem of Nijmegen, waar de trein dan ook mag stoppen, om daarna aansluiting te zoeken op steden als Düsseldorf en Keulen en verder zuidwaarts.
Noord: van Schiphol naar Groningen, waar de trein ook mag stoppen, om daarna aansluiting te zoeken op steden als Bremen en Hamburg en verder oostwaarts. Eventueel kan Lelystad op deze lijn aangesloten worden als dat ooit een volwaardige luchthaven wordt.
Ook voor het metronetwerk zien ik drie lijnen voor me:
1: Schiphol - Schiphol Oost - Amstelveen en van daaruit kan de lijn aansluiten op de NoordZuidlijn.
2: Schiphol - Hoofddorp - Heemstede - Haarlem
3: Schiphol - Badhoevedorp - Amsterdam Nieuw-West - Zaandam
Hyperloops zijn natuurlijk nog toekomstmuziek. Maar door er nu vast rekening mee te houden, voorkomen we dat we over 10 jaar weer eenzelfde discussie moeten voeren. Want als de beloftes uitkomen, zullen hyperloops over een aantal jaren maar niet alleen korte vluchten overbodig maken, maar ook een deel van de internationale treinverbindingen.
Door Schiphol aan te sluiten op échte hogesnelheidsdiensten over (of onder) land, wordt Schiphol ook interessant als overstapluchthaven voor mensen die verder reizen per trein-achtige vervoersmiddelen. Door Schiphol beter met de regio te verbinden wordt de luchthaven interessanter voor reizigers met een lokale bestemming. En samen zorgen ze ervoor dat vliegtuigmaatschappijen graag op Schiphol blijven vliegen.
Amsterdam, de autovrije stad
Toen de plannen voor de NoordZuidlijn bekend werden gemaakt, was ik een beetje teleurgesteld. Ik had het veel slimmer en toekomstbestendiger gevonden als ten zuiden van het IJ drie metrolijnen parallel door de Herengracht, Keizersgracht en Prinsengracht waren aangelegd. De aanleg was een stuk goedkoper geweest omdat een stuk gracht droog leggen en uitdiepen veel goedkoper is dan onder een eeuwenoude stad graven. Ook had de ontsluiting van andere stadsdelen, en daarmee de aansluiting op Noord, veel ambitieuzer geweest. Het Prinsengracht-tracé had via de Jacob van Lennepkade West en Nieuw-West kunnen ontsluiten. Vanaf de Keizersgracht Kan de lijn doorgetrokken worden onder de Ruysdaalkade naar Zuid en Amstelveen. En het Herengracht-tracé had aansluiting kunnen krijgen op de rest van het metronetwerk onder het Waterlooplein. En van daar doorgetrokken kunnen worden via de Zeeburgerdijk naar de Haveneilanden.
Regelmatig bericht het Parool over plannen om delen van de Amsterdamse binnenstad autovrij te maken. Zo is er een test rond de Nieuwmarkt. De Negen Straatjes zouden autovrij gemaakt moeten worden en de Rode Loper loopt zelfs helemaal tot in de Pijp. Maar daar wordt slechts een deel van autovrij. Uitstekende plannen, lijkt mij, om in sommige gebieden het autogebruik te ontmoedigen. Met name de binnenstad is helemaal niet gebaat bij veel autoverkeer. Maar van mij mag het wel wat verder gaan. Op termijn en in fasen ingevoerd mag van mij de hele binnenstad autovrij worden gemaakt. Op een rondweg en één of doorkruisende wegen zouden dan alle voertuigen die op benzine en diesel rijden uit de binnenstad kunnen worden geweerd. Bestemmingsvrachtvervoer dient te gebeuren met elektrische vrachtwagentjes en persoonlijk vervoer van bewoners met golfkarachtige wagentjes. En na Centrum kunnen ook delen van Zuid, denk aan de Pijp, West en Oost autovrij gemaakt kunnen worden.
Maar om de stad autovrij te kunnen maken, heb je wel een goed openbaarvervoersnet nodig. Het is jammer dat de NoordZuidlijn al bijna af is, maar als we echt ambitieus zijn, is het nog niet te laat om een echt fijnmazig net aan te leggen. Amsterdam heeft genoeg water waaronder metrolijnen aangelegd kunnen worden.
Regelmatig bericht het Parool over plannen om delen van de Amsterdamse binnenstad autovrij te maken. Zo is er een test rond de Nieuwmarkt. De Negen Straatjes zouden autovrij gemaakt moeten worden en de Rode Loper loopt zelfs helemaal tot in de Pijp. Maar daar wordt slechts een deel van autovrij. Uitstekende plannen, lijkt mij, om in sommige gebieden het autogebruik te ontmoedigen. Met name de binnenstad is helemaal niet gebaat bij veel autoverkeer. Maar van mij mag het wel wat verder gaan. Op termijn en in fasen ingevoerd mag van mij de hele binnenstad autovrij worden gemaakt. Op een rondweg en één of doorkruisende wegen zouden dan alle voertuigen die op benzine en diesel rijden uit de binnenstad kunnen worden geweerd. Bestemmingsvrachtvervoer dient te gebeuren met elektrische vrachtwagentjes en persoonlijk vervoer van bewoners met golfkarachtige wagentjes. En na Centrum kunnen ook delen van Zuid, denk aan de Pijp, West en Oost autovrij gemaakt kunnen worden.
Maar om de stad autovrij te kunnen maken, heb je wel een goed openbaarvervoersnet nodig. Het is jammer dat de NoordZuidlijn al bijna af is, maar als we echt ambitieus zijn, is het nog niet te laat om een echt fijnmazig net aan te leggen. Amsterdam heeft genoeg water waaronder metrolijnen aangelegd kunnen worden.
Een eerlijke verdeling
Beste leden der Tweede Kamer,
Velen zullen met mij eens zijn dat de stroom van vluchtelingen richting Europa steeds meer problemen veroorzaakt. Wekelijks honderden doden door verdrinking op de Middellandse Zee. Een vrachtwagen met tientallen lijken langs de weg in Oostenrijk. Italiaanse en Griekse eilanden met meer vluchtelingen dan inwoners en toeristen bij elkaar opgeteld. Mensen die hun leven riskeren om door de kanaaltunnel in Engeland te komen.
De oplossing is niet makkelijk en er is ook niet één oplossing, maar voor die mensen die in Europa aankomen, is er eigenlijk een redelijk eenvoudige oplossing voor handen: een snelle en eerlijke verdeling over Europa. Over wat eerlijk is, kan en zal hard gediscussieerd worden en bij deze wil ik een opzet geven voor een verdeelsleutel die in mijn ogen eerlijk is.
Allereerst vind ik dat iedereen mee moet doen. Dus de hele EU zonder opt-out landen. En niet alleen de EU maar ook de andere Europese landen. Dus ook Ijsland, Noorwegen en Zwitserland. En ook Servië, Bosnië, Macedonië, Montenegro en Albanië. En Turkije. Want iedereen heeft baat bij een gezamenlijke aanpak. Als iedereen meedoet, vallen de cijfers mee. En daarbij is de Middellandse Zee met gezamenlijke inspanning het best veilig te houden.
Voor een eerlijke verdeling over de landen ben ik uitgegaan van drie factoren:
- de grootte van het land (in km²)
- de grootte van de bevolking
- de rijkdom gemeten in bruto binnenlands product per hoofd
Voor alle drie de factoren geldt: het kleinste (of armste) land krijgt factor 1. Voor de andere landen wordt de factor berekend door hun oppervlak dan wel bevolkingsgrootte dan wel bbp/hoofd te delen door die van het kleinste land.
De drie factoren worden bij elkaar opgeteld en gedeeld door het totaal zodat men een percentage krijgt. Dit percentage geldt als verdeelsleutel voor het aantal vluchtelingen dat ieder dient op te nemen.
Om een en ander wat concreter te maken, heb ik in onderstaand overzicht een paar voorbeelden gegeven van de verdeling bij verschillende aantallen vluchtelingen.
U mag deze cijfers en berekeningen van mij overnemen en gebruiken. Bronvermelding is fijn, maar niet noodzakelijk. Liever zie ik dat het probleem gezamenlijk aangepakt en opgelost wordt.
De cijfers heb ik trouwens van wikipedia en ik pretendeer niet 100% accuraat te zijn. Maar hier en daar een km² erbij of een $ er af maakt voor de uiteindelijke verdeling niet heel veel uit.
Vriendelijke groeten,
Ralf de Jong
Hier vindt u een link naar het overzicht.
En hier een kopie:
land | bevolking | bevolking | landoppervlak | landoppervlak | bbp/hoofd | bbp/hoofd | totaal factor | quotient | voorbeelden | ||||
factor | km² | factor | $ | factor | % | 10.000 | 20.000 | 50.000 | 100.000 | ||||
malta | 412.655 | 1,30 | 316 | 1,00 | 19.111 | 5,00 | 7,30 | 0,035% | 4 | 7 | 18 | 35 | |
luxemburg | 520.672 | 1,64 | 2.586 | 8,18 | 104.512 | 27,32 | 37,15 | 0,179% | 18 | 36 | 90 | 179 | |
cyprus | 1.172.458 | 3,69 | 9.251 | 29,28 | 29.620 | 7,74 | 40,71 | 0,197% | 20 | 39 | 98 | 197 | |
montenegro | 650.036 | 2,05 | 13.812 | 43,71 | 10.742 | 2,81 | 48,57 | 0,235% | 23 | 47 | 117 | 235 | |
slovenie | 1.988.292 | 6,27 | 20.373 | 64,47 | 24.417 | 6,38 | 77,12 | 0,373% | 37 | 75 | 186 | 373 | |
macedonië | 2.091.719 | 6,59 | 25.713 | 81,37 | 4.482 | 1,17 | 89,13 | 0,431% | 43 | 86 | 215 | 431 | |
albanië | 3.020.209 | 9,52 | 28.748 | 90,97 | 3.825 | 1,00 | 101,49 | 0,490% | 49 | 98 | 245 | 490 | |
belgië | 10.449.361 | 32,93 | 30.528 | 96,61 | 43.533 | 11,38 | 140,92 | 0,681% | 68 | 136 | 340 | 681 | |
estland | 1.257.921 | 3,96 | 45.339 | 143,48 | 14.267 | 3,73 | 151,17 | 0,730% | 73 | 146 | 365 | 730 | |
denemarken | 5.569.077 | 17,55 | 43.094 | 136,37 | 56.115 | 14,67 | 168,59 | 0,814% | 81 | 163 | 407 | 814 | |
zwitserland | 8.061.516 | 25,40 | 41.285 | 130,65 | 67.560 | 17,66 | 173,71 | 0,839% | 84 | 168 | 420 | 839 | |
bosnië | 3.871.643 | 12,20 | 51.209 | 162,05 | 4.279 | 1,12 | 175,37 | 0,847% | 85 | 169 | 424 | 847 | |
slowakije | 5.443.583 | 17,15 | 49.036 | 155,18 | 16.282 | 4,26 | 176,59 | 0,853% | 85 | 171 | 427 | 853 | |
kroatië | 4.470.534 | 14,09 | 56.594 | 179,09 | 14.243 | 3,72 | 196,91 | 0,951% | 95 | 190 | 476 | 951 | |
nederland | 16.877.351 | 53,18 | 41.543 | 131,47 | 48.222 | 12,61 | 197,25 | 0,953% | 95 | 191 | 476 | 953 | |
letland | 2.165.165 | 6,82 | 64.562 | 204,31 | 11.607 | 3,03 | 214,17 | 1,035% | 103 | 207 | 517 | 1035 | |
lithouwen | 3.505.738 | 11,05 | 65.300 | 206,65 | 11.172 | 2,92 | 220,61 | 1,066% | 107 | 213 | 533 | 1066 | |
ierland | 4.832.765 | 15,23 | 69.825 | 220,97 | 51.356 | 13,43 | 249,62 | 1,206% | 121 | 241 | 603 | 1206 | |
servië | 7.209.764 | 22,72 | 77.474 | 245,17 | 5.809 | 1,52 | 269,41 | 1,301% | 130 | 260 | 651 | 1301 | |
tsjechië | 10.627.448 | 33,49 | 78.866 | 249,58 | 18.557 | 4,85 | 287,92 | 1,391% | 139 | 278 | 695 | 1391 | |
oostenrijk | 8.223.062 | 25,91 | 83.871 | 265,41 | 45.989 | 12,02 | 303,35 | 1,465% | 147 | 293 | 733 | 1465 | |
hongarije | 9.919.128 | 31,26 | 93.024 | 294,38 | 12.927 | 3,38 | 329,02 | 1,589% | 159 | 318 | 795 | 1589 | |
portugal | 10.813.834 | 34,08 | 92.212 | 291,81 | 21.408 | 5,60 | 331,48 | 1,601% | 160 | 320 | 801 | 1601 | |
ijsland | 317.351 | 1,00 | 103.000 | 325,95 | 37.977 | 9,93 | 336,88 | 1,627% | 163 | 325 | 814 | 1627 | |
bulgarije | 6.924.716 | 21,82 | 110.900 | 350,95 | 6.223 | 1,63 | 374,40 | 1,809% | 181 | 362 | 904 | 1809 | |
griekenland | 10.775.557 | 33,95 | 131.957 | 417,59 | 29.635 | 7,75 | 459,29 | 2,219% | 222 | 444 | 1109 | 2219 | |
roemenië | 21.729.871 | 68,47 | 238.391 | 754,40 | 7.542 | 1,97 | 824,85 | 3,985% | 398 | 797 | 1992 | 3985 | |
vk | 63.742.977 | 200,86 | 242.495 | 767,39 | 35.334 | 9,24 | 977,49 | 4,722% | 472 | 944 | 2361 | 4722 | |
noorwegen | 5.165.802 | 16,28 | 323.787 | 1.024,64 | 79.085 | 20,68 | 1061,60 | 5,128% | 513 | 1026 | 2564 | 5128 | |
finland | 5.268.799 | 16,60 | 336.855 | 1.066,00 | 44.492 | 11,63 | 1094,23 | 5,286% | 529 | 1057 | 2643 | 5286 | |
polen | 38.346.279 | 120,83 | 311.888 | 986,99 | 11.288 | 2,95 | 1110,77 | 5,366% | 537 | 1073 | 2683 | 5366 | |
italië | 61.680.122 | 194,36 | 301.339 | 953,60 | 35.435 | 9,26 | 1157,23 | 5,590% | 559 | 1118 | 2795 | 5590 | |
duitsland | 80.996.685 | 255,23 | 357.121 | 1.130,13 | 40.875 | 10,69 | 1396,04 | 6,744% | 674 | 1349 | 3372 | 6744 | |
zweden | 9.723.809 | 30,64 | 450.295 | 1.424,98 | 43.986 | 11,50 | 1467,12 | 7,087% | 709 | 1417 | 3544 | 7087 | |
spanje | 47.737.941 | 150,43 | 505.992 | 1.601,24 | 31.946 | 8,35 | 1760,02 | 8,502% | 850 | 1700 | 4251 | 8502 | |
frankrijk | 62.814.233 | 197,93 | 551.500 | 1.745,25 | 42.747 | 11,18 | 1954,36 | 9,441% | 944 | 1888 | 4720 | 9441 | |
turkije | 81.619.392 | 257,19 | 783.562 | 2.479,63 | 8.723 | 2,28 | 2739,10 | 13,232% | 1323 | 2646 | 6616 | 13232 |
Abonneren op:
Posts (Atom)