Uit een paar rekenvoorbeelden blijkt als snel dat een huishouden 30 tot 40% op z'n elektriciteitsrekening kan besparen bij een gelijk leveringstarief en een gelijk vastrecht.
*= fictief
maandag 21 december 2015
De energierekening lager door vergroening - scenario 2
Stel je voor, je energiecontract loopt af en je gaat je oriënteren op een nieuwe aanbieding. Waar ga je op letten? De prijs, natuurlijk. En of het groen of grijs is. En daar helpen de nieuwe belastingmaatregelen* van de rijksoverheid mee. Want sinds kort wordt er op groene stroom slechts 6% BTW geheven* en geen Opslag Duurzame Energie meer*. En daar bovenop is ook de BTW op het vastrecht en de netwerkkosten ook maar 6%* als je voor groen kiest en wordt de energiebelasting gehalveerd*. Dat scheelt echt Euro's!
Uit een paar rekenvoorbeelden blijkt als snel dat een huishouden 30 tot 40% op z'n elektriciteitsrekening kan besparen bij een gelijk leveringstarief en een gelijk vastrecht.
Uit een paar rekenvoorbeelden blijkt als snel dat een huishouden 30 tot 40% op z'n elektriciteitsrekening kan besparen bij een gelijk leveringstarief en een gelijk vastrecht.
De energierekening lager door vergroening - scenario 1
Stel je voor, je energiecontract loopt af en je gaat je oriënteren op een nieuwe aanbieding. Waar ga je op letten? De prijs, natuurlijk. En of het groen of grijs is. En daar helpen de nieuwe belastingmaatregelen* van de rijksoverheid mee. Want sinds kort wordt er op groene stroom slechts 6% BTW geheven* en geen Opslag Duurzame Energie meer*. En daar bovenop is ook de BTW op het vastrecht en de netwerkkosten ook maar 6%* als je voor groen kiest. Dat scheelt echt Euro's!
Uit een paar rekenvoorbeelden blijkt als snel dat een huishouden zo'n 13% op z'n elektriciteitsrekening kan besparen bij een gelijk leveringstarief en een gelijk vastrecht.
* = fictief
Uit een paar rekenvoorbeelden blijkt als snel dat een huishouden zo'n 13% op z'n elektriciteitsrekening kan besparen bij een gelijk leveringstarief en een gelijk vastrecht.
* = fictief
De verkoopprijs van onroerend goed
Iedere stad van enige omvang heeft er last van: stijgende onroerendgoedprijzen waardoor het gat met de huurmarkt onoverbrugbaar groot wordt. Tenminste, met de gereguleerde huurmarkt. De prijzen in de vrije huursector stijgen soms nog harder dan die van koopwoningen. Omdat er een grote groep mensen ie die teveel verdient voor een woningbouwvereningingwoning en nog te weinig verdient en heeft gespaard voor een koopwoning. En omdat het aanbod in de vrije sector eigenlijk gewoon te smal is. Om dit tegen te gaan zijn er vele maatregels mogelijk en nodig: schaf de hypotheekrenteaftrek af, bouw huizen, verbouw lege kantoorgebouwen tot woningen, stem de gereguleerde huursector beter af op de behoefte. Maar er is ook nog een gedurfdere maatregel: stel een limiet aan de verkoopprijs van onroerend goed.
Speculeren met lege panden omdat de prijs in de komende jaren best wel eens hard zou kunnen stijgen is te voorkomen. Huizenprijzen in de binnensteden die de pan uitrijzen terwijl ze in omliggende wijken achter blijven. Binnensteden die worden overgenomen door vermogende Arabieren en Russen die er eigenlijk nooit zijn. Het is allemaal te voorkomen door verkoopprijzen van onroerend goed aan beperkingen te onderwerpen. Bijvoorbeeld door te stellen dat de verkoopprijs niet meer mag zijn dan de jaarlijkse inflatie +1%.
Een rekenvoorbeeld: Een appartement van € 200.000,- zou met genoemde regel na één jaar met een inflatie van 2% voor maximaal € 206.000,- verkocht mogen worden. En na 5 jaren van 2% inflatie voor maximaal € 231.854,81, namelijk vijf maal 3% rente op rente.
Nog een rekenvoorbeeld: Een kantoorpand van € 2.500.000,- zou met genoemde regel na één jaar met een inflatie van 1,5% voor maximaal € 2.562.500 doorverkocht mogen worden. En na 6 jaren van 1,5% inflatie voor maximaal € 2.899.233,55, namelijk zes maal 2,5% rente op rente.
Natuurlijk zou deze maatregel niet alleen moeten gelden voor gebouwen, maar ook voor de grond waar die op staan of op zouden kunnen komen te staan. Anders verplaatst de speculatie zich van het gebouwde naar het bebouwde en het te bebouwen. Of het te exploiteren, zoals ontginningsgebieden.
Speculeren met lege panden omdat de prijs in de komende jaren best wel eens hard zou kunnen stijgen is te voorkomen. Huizenprijzen in de binnensteden die de pan uitrijzen terwijl ze in omliggende wijken achter blijven. Binnensteden die worden overgenomen door vermogende Arabieren en Russen die er eigenlijk nooit zijn. Het is allemaal te voorkomen door verkoopprijzen van onroerend goed aan beperkingen te onderwerpen. Bijvoorbeeld door te stellen dat de verkoopprijs niet meer mag zijn dan de jaarlijkse inflatie +1%.
Een rekenvoorbeeld: Een appartement van € 200.000,- zou met genoemde regel na één jaar met een inflatie van 2% voor maximaal € 206.000,- verkocht mogen worden. En na 5 jaren van 2% inflatie voor maximaal € 231.854,81, namelijk vijf maal 3% rente op rente.
Nog een rekenvoorbeeld: Een kantoorpand van € 2.500.000,- zou met genoemde regel na één jaar met een inflatie van 1,5% voor maximaal € 2.562.500 doorverkocht mogen worden. En na 6 jaren van 1,5% inflatie voor maximaal € 2.899.233,55, namelijk zes maal 2,5% rente op rente.
Natuurlijk zou deze maatregel niet alleen moeten gelden voor gebouwen, maar ook voor de grond waar die op staan of op zouden kunnen komen te staan. Anders verplaatst de speculatie zich van het gebouwde naar het bebouwde en het te bebouwen. Of het te exploiteren, zoals ontginningsgebieden.
Die milieuzones zijn ook niet ideaal
Natuurlijk is het raar, verwarrend en misschien wel onrechtvaardig als je met een oud dieseltje Utrecht wil binnen rijden en opeens niet verder mag. Waarom staat dat bordje daar en niet honderd meter verder of eerder? Waarom mogen diesels van voor 2000 niet doorrijden en is de grens niet bij 2001, 2002 of 2033 gelegd? Of 1999? Samen met de chaos op de snelwegen en brommers die in de ene gemeente wel en de andere gemeente niet op het fietspad mogen, zorgen dit soort maatregels voor een lappendeken aan verkeersregels waar uiteindelijk niemand meer uitkomt. Maar de gemeentes moeten toch iets om de luchtkwaliteit wat beter te krijgen.
Liever zouden we natuurlijk zien dat milieuzones overbodig zijn omdat er een landelijk beleid is dat zo vooruitstrevend is dat de lucht overal heerlijk fris en inadembaar is. Elektrisch rijden écht stimuleren bijvoorbeeld, bij zowel vier- als tweewielers. En een goed alternatief bieden in het openbaar vervoer. Maar zolang een gedurfd beleid voor het hele land uitblijft, snap ik heel goed dat gemeentes zelf initiatief nemen, hoe raar, verwarrend en misschien wel onrechtvaardig die misschien ook mogen zijn.
Liever zouden we natuurlijk zien dat milieuzones overbodig zijn omdat er een landelijk beleid is dat zo vooruitstrevend is dat de lucht overal heerlijk fris en inadembaar is. Elektrisch rijden écht stimuleren bijvoorbeeld, bij zowel vier- als tweewielers. En een goed alternatief bieden in het openbaar vervoer. Maar zolang een gedurfd beleid voor het hele land uitblijft, snap ik heel goed dat gemeentes zelf initiatief nemen, hoe raar, verwarrend en misschien wel onrechtvaardig die misschien ook mogen zijn.
vrijdag 11 december 2015
Noordzeecompetitie - een historisch verslag
1 maart 2015:
De KNVB maakt samen met de bonden van België, Denemarken en Schotland de oprichting van een nieuwe, kleine competitie bekend: de Northsea League (Noordzeecompetitie). Elk jaar zullen de kampioenen van de vier landen elkaar in een volledige competitie, dus met uit- en thuiswedstrijden, treffen. De winnaar van deze competitie mag zich Noordzeekampioen noemen. De wedstrijden zullen gespeeld worden in de tweede seizoenshelft, omdat de meeste van de betrokken clubs na de winterstop Europees zijn uitgeschakeld.
1 mei 2016:
Vanwege het succes van de Noordzeecompetitie breiden de betrokken bonden vanaf volgend seizoen de competitie uit van vier naar acht teams. De nummers 1 en 2 van de vier competities plaatsen zich voor de Noordzeecompetitie die in twee poules van vier zal worden afgewerkt. De winnaars van de poules maken in een finale uit wie er Noordzeekampioen wordt.
16 mei 2016:
De UEFA laat van zich eerst van zich horen over de Noordzeecompetitie. Ze roept de organiserende bonden en clubs om vooral binnen de UEFA de dialoog aan te gaan en geen eigen competities te beginnen. Ze beraad zich op stappen als de clubs en bonden doorgaan met de competitie.
1 oktober 2016:
Geïnspireerd door het succes van de Noordzeecompetitie beginnen de bonden van Finland, Zweden, Noorwegen en Ijsland per seizoen 2017/18 een vergelijkbaar toernooi, de Nordic League genaamd. Ook dit toernooi zal uit twee poules van vier teams bestaan, met een finale tussen de poulewinnaars.
1 september 2017:
Polen, Tsjechië, Slowakije, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije maken bekend dat hun landskampioenen vanaf seizoen 2018/19 in de nieuw te vormen CE League zullen gaan spelen. Er zullen twee poules van ieder drie teams gevormd worden. De poulewinnaars maken onderling uit wie zich CE-kampioen mag noemen.
1 november 2017:
Zeven landen die ooit tot Joegoslavië behoorden en Albanië maken bekend dat zij de Adriatic League oprichten vanaf seizoen 2018/19. De acht landskampioenen zullen verdeeld worden over twee poules en de poulewinnaars spelen een finale om de titel van Adriatic Champion.
2 januari 2018:
De organisaties van de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League maken bekend dat hun kampioenen vanaf seizoen 2019/20 in een kort toernooi tegen elkaar zullen spelen om een officieuze Europese kampioenstitel.
3 januari 2018:
De UEFA dreigt alle bonden en clubs te royeren voor de Champions League en Europa League als het nieuwe kampioenstoernooi door gaat.
1 maart 2018:
Als reactie op de dreiging van de UEFA worden de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League uitgebreid. De Nothsea League wordt per seizoen 2019/20 uitgebreid met twee teams uit Ierland en twee uit Wales. Schotland, Denemarken, België en Nederland mogen een derde team afvaardigen waarmee het totaal op 16 komt. Deze teams zullen niet meer in de nationale competitie uitkomen. Ze zullen nog wel in de nationale bekertoernoois spelen. Ook de Nordic League (vier teams per land) en de Adriatic League (twee teams per land) worden uitgebreid naar 16 teams en losgemaakt van de nationale competities. De CE League zal gaan bestaan uit 18 teams, drie van elk deelnemend land.
8 maart 2018:
De UEFA sluit per direct ieder team uit de landen die deelnemen aan de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League uit van deelname aan de Champions League en Europa League.
1 april 2018:
Portugal, Griekenland, Malta, Cyprus en Israel kondigen de Mediterranean League aan. Drie Portugese, twee Griekse, twee Israelische, twee Cypriotische en één Maltees team zullen eigen competitie gaan spelen. De kampioen zal gaan meestrijden om de officieuze Europese titel die inmiddels de Paneuro Cup is gaan heten.
2 april 2018:
UEFA royeert alle teams uit Portugal, Griekenland, Malta, Cyprus en Israel van deelname aan de Champions League en Europa League.
9 april 2018:
De bonden van Engeland, Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje dringen er bij de UEFA op aan dat er gesproken gaat worden met de organisaties van de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League.
20 april 2018:
De Duitse voetbalbond kondigt aan dat als de UEFA niet de dialoog aan gaat met nieuwe competities zij het initiatief zelf zullen nemen.
25 april 2018:
Ook de Franse bond is voornemens zelf actie te ondernemen als ieder initiatief van de UEFA richting de nieuwe competities uitblijft.
18 mei 2018:
De UEFA deelt in een persconferentie mee dat men voet bij stuk houdt en er niet gesproken zal worden met de organisaties van de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League.
2 juni 2018:
Op een gezamenlijke persconferentie kondigen de bonden van Engeland, Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje aan dat zij in gesprek zijn met de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League om hun kampioenen deel te laten nemen aan het toernooi om de Paneuro Cup.
De KNVB maakt samen met de bonden van België, Denemarken en Schotland de oprichting van een nieuwe, kleine competitie bekend: de Northsea League (Noordzeecompetitie). Elk jaar zullen de kampioenen van de vier landen elkaar in een volledige competitie, dus met uit- en thuiswedstrijden, treffen. De winnaar van deze competitie mag zich Noordzeekampioen noemen. De wedstrijden zullen gespeeld worden in de tweede seizoenshelft, omdat de meeste van de betrokken clubs na de winterstop Europees zijn uitgeschakeld.
1 mei 2016:
Vanwege het succes van de Noordzeecompetitie breiden de betrokken bonden vanaf volgend seizoen de competitie uit van vier naar acht teams. De nummers 1 en 2 van de vier competities plaatsen zich voor de Noordzeecompetitie die in twee poules van vier zal worden afgewerkt. De winnaars van de poules maken in een finale uit wie er Noordzeekampioen wordt.
16 mei 2016:
De UEFA laat van zich eerst van zich horen over de Noordzeecompetitie. Ze roept de organiserende bonden en clubs om vooral binnen de UEFA de dialoog aan te gaan en geen eigen competities te beginnen. Ze beraad zich op stappen als de clubs en bonden doorgaan met de competitie.
1 oktober 2016:
Geïnspireerd door het succes van de Noordzeecompetitie beginnen de bonden van Finland, Zweden, Noorwegen en Ijsland per seizoen 2017/18 een vergelijkbaar toernooi, de Nordic League genaamd. Ook dit toernooi zal uit twee poules van vier teams bestaan, met een finale tussen de poulewinnaars.
1 september 2017:
Polen, Tsjechië, Slowakije, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije maken bekend dat hun landskampioenen vanaf seizoen 2018/19 in de nieuw te vormen CE League zullen gaan spelen. Er zullen twee poules van ieder drie teams gevormd worden. De poulewinnaars maken onderling uit wie zich CE-kampioen mag noemen.
1 november 2017:
Zeven landen die ooit tot Joegoslavië behoorden en Albanië maken bekend dat zij de Adriatic League oprichten vanaf seizoen 2018/19. De acht landskampioenen zullen verdeeld worden over twee poules en de poulewinnaars spelen een finale om de titel van Adriatic Champion.
2 januari 2018:
De organisaties van de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League maken bekend dat hun kampioenen vanaf seizoen 2019/20 in een kort toernooi tegen elkaar zullen spelen om een officieuze Europese kampioenstitel.
3 januari 2018:
De UEFA dreigt alle bonden en clubs te royeren voor de Champions League en Europa League als het nieuwe kampioenstoernooi door gaat.
1 maart 2018:
Als reactie op de dreiging van de UEFA worden de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League uitgebreid. De Nothsea League wordt per seizoen 2019/20 uitgebreid met twee teams uit Ierland en twee uit Wales. Schotland, Denemarken, België en Nederland mogen een derde team afvaardigen waarmee het totaal op 16 komt. Deze teams zullen niet meer in de nationale competitie uitkomen. Ze zullen nog wel in de nationale bekertoernoois spelen. Ook de Nordic League (vier teams per land) en de Adriatic League (twee teams per land) worden uitgebreid naar 16 teams en losgemaakt van de nationale competities. De CE League zal gaan bestaan uit 18 teams, drie van elk deelnemend land.
8 maart 2018:
De UEFA sluit per direct ieder team uit de landen die deelnemen aan de Northsea League, de Nordic League, de CE League en de Adriatic League uit van deelname aan de Champions League en Europa League.
1 april 2018:
Portugal, Griekenland, Malta, Cyprus en Israel kondigen de Mediterranean League aan. Drie Portugese, twee Griekse, twee Israelische, twee Cypriotische en één Maltees team zullen eigen competitie gaan spelen. De kampioen zal gaan meestrijden om de officieuze Europese titel die inmiddels de Paneuro Cup is gaan heten.
2 april 2018:
UEFA royeert alle teams uit Portugal, Griekenland, Malta, Cyprus en Israel van deelname aan de Champions League en Europa League.
9 april 2018:
De bonden van Engeland, Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje dringen er bij de UEFA op aan dat er gesproken gaat worden met de organisaties van de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League.
20 april 2018:
De Duitse voetbalbond kondigt aan dat als de UEFA niet de dialoog aan gaat met nieuwe competities zij het initiatief zelf zullen nemen.
25 april 2018:
Ook de Franse bond is voornemens zelf actie te ondernemen als ieder initiatief van de UEFA richting de nieuwe competities uitblijft.
18 mei 2018:
De UEFA deelt in een persconferentie mee dat men voet bij stuk houdt en er niet gesproken zal worden met de organisaties van de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League.
2 juni 2018:
Op een gezamenlijke persconferentie kondigen de bonden van Engeland, Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje aan dat zij in gesprek zijn met de Northsea League, Nordic League, CE League, Adriatic League en Mediterranean League om hun kampioenen deel te laten nemen aan het toernooi om de Paneuro Cup.
zaterdag 5 december 2015
Afval en de keten
Minder afval en afval meer scheiden. We zijn het zo'n beetje allemaal wel eens dat we daaraan moeten werken om de wereld leefbaar te houden en leefbaarder te maken. Gemeentes werken hard om zwerfvuil op te ruimen en te verminderen, om containers te plaatsen voor glas, plastic en organisch afval. Maar gek genoeg wordt tot nu toe de efficiënte manier om afval in te zamelen bijna structureel overgeslagen: de keten van fabrikant, groothandel en detailhandel.
Mondjesmaat gebeurt het al: elektronicawinkels berekenen een verwijderingstoeslag en zijn verplicht oude elektrische apparaten in te nemen. In supermarkten kun je oude lampen en batterijen kwijt. En natuurlijk het glas waar emballage over betaald moet worden. Maar verder kun je niets van de materialen die door groothandel en detailhandel verspreid worden daar terug brengen. Glas waar geen statiegeld op zit, plastic verpakkingen, kartonnen verpakkingen: als je goederen koopt, ontkom je niet aan deze bijkomende materialen. Maar zodra je klaar bent met wat erin zat, is het glas, plastic of karton afval geworden. Afval dat je niet terug kunt brengen naar waar je het vandaan hebt. Terwijl die winkel wel een, al is het soms een indirecte, relatie heeft met degene die de verpakking gemaakt heeft.
Een voorbeeld: Knorr maakt zogenaamde wereldgerechten die in een kartonnen doosje verpakt zitten. Knorr heeft deze verpakkingen gekocht bij een drukker die het karton weer bij een fabrikant vandaan heeft. Knorr verkoopt de doosjes aan de groothandel die ze vervolgens weer doorverkoopt aan de detailhandel. Als je als consument klaar bent met je wereldgerecht, zou het logisch zijn als je het kartonnen doosje terug kunt brengen naar de supermarkt waar je het gekocht hebt. Die kan het weer terug geven aan de groothandel die het op zijn beurt weer terug brengt naar Knorr. Knorr weet precies welk materiaal naar welke leverancier terug moet, zodat het kartonnen doosje en plastic zakje weer bij de juiste producent terecht komt. Deze producenten kunnen vervolgens zorg dragen voor het hergebruik van de geretourneerde materialen. Dit voorbeeld kan natuurlijk ook toegepast worden op hybride melkpakken, glazen potten met metalen deksels, plastic zakjes waar brood of groente in verpakt heeft gezeten, groente- en fruitresten en metalen blikken waar soep of bier in zat. Maar ook houten pallets, krimpfolie en kartonnen dozen waar flessen wijn in verpakt worden.
De keten verantwoordelijk maken voor (gescheiden) afvalinzameling heeft een aantal voordelen: de consument heeft één adres waar het afval naar toe gebracht kan worden. Ieder materiaal dat te hergebruiken is, komt op het juiste adres terecht. Er blijft vrijwel geen restafval over. En misschien nog wel het belangrijkste: omdat de hele keten verantwoordelijk is voor het terugnemen van afval, met de bijkomende kosten voor transport en scheiden, heeft de hele keten er belang bij de hoeveelheid gebruikte materialen zo laag mogelijk te houden. En om het aantal gebruikte materialen beperkt te houden, want dat maakt het scheiden makkelijker. Kort gezegd: als je wilt dat de hoeveelheid afval minder wordt en dat er meer gescheiden wordt, moet je degenen die verantwoordelijk zijn voor het produceren en verspreiden van dat afval er verantwoordelijk voor maken.
Mondjesmaat gebeurt het al: elektronicawinkels berekenen een verwijderingstoeslag en zijn verplicht oude elektrische apparaten in te nemen. In supermarkten kun je oude lampen en batterijen kwijt. En natuurlijk het glas waar emballage over betaald moet worden. Maar verder kun je niets van de materialen die door groothandel en detailhandel verspreid worden daar terug brengen. Glas waar geen statiegeld op zit, plastic verpakkingen, kartonnen verpakkingen: als je goederen koopt, ontkom je niet aan deze bijkomende materialen. Maar zodra je klaar bent met wat erin zat, is het glas, plastic of karton afval geworden. Afval dat je niet terug kunt brengen naar waar je het vandaan hebt. Terwijl die winkel wel een, al is het soms een indirecte, relatie heeft met degene die de verpakking gemaakt heeft.
Een voorbeeld: Knorr maakt zogenaamde wereldgerechten die in een kartonnen doosje verpakt zitten. Knorr heeft deze verpakkingen gekocht bij een drukker die het karton weer bij een fabrikant vandaan heeft. Knorr verkoopt de doosjes aan de groothandel die ze vervolgens weer doorverkoopt aan de detailhandel. Als je als consument klaar bent met je wereldgerecht, zou het logisch zijn als je het kartonnen doosje terug kunt brengen naar de supermarkt waar je het gekocht hebt. Die kan het weer terug geven aan de groothandel die het op zijn beurt weer terug brengt naar Knorr. Knorr weet precies welk materiaal naar welke leverancier terug moet, zodat het kartonnen doosje en plastic zakje weer bij de juiste producent terecht komt. Deze producenten kunnen vervolgens zorg dragen voor het hergebruik van de geretourneerde materialen. Dit voorbeeld kan natuurlijk ook toegepast worden op hybride melkpakken, glazen potten met metalen deksels, plastic zakjes waar brood of groente in verpakt heeft gezeten, groente- en fruitresten en metalen blikken waar soep of bier in zat. Maar ook houten pallets, krimpfolie en kartonnen dozen waar flessen wijn in verpakt worden.
De keten verantwoordelijk maken voor (gescheiden) afvalinzameling heeft een aantal voordelen: de consument heeft één adres waar het afval naar toe gebracht kan worden. Ieder materiaal dat te hergebruiken is, komt op het juiste adres terecht. Er blijft vrijwel geen restafval over. En misschien nog wel het belangrijkste: omdat de hele keten verantwoordelijk is voor het terugnemen van afval, met de bijkomende kosten voor transport en scheiden, heeft de hele keten er belang bij de hoeveelheid gebruikte materialen zo laag mogelijk te houden. En om het aantal gebruikte materialen beperkt te houden, want dat maakt het scheiden makkelijker. Kort gezegd: als je wilt dat de hoeveelheid afval minder wordt en dat er meer gescheiden wordt, moet je degenen die verantwoordelijk zijn voor het produceren en verspreiden van dat afval er verantwoordelijk voor maken.
dinsdag 1 december 2015
Wilders zegt ook best zinnige dingen
Het gelijk heeft hij niet aan zijn kant, maar ook Geert Wilders zegt soms dingen die hout snijden of een snaar raken. Ik heb de meest zinnige uitspraken voor u uit het recente Metro interview gehaald:
In de politiek kan alles. Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er zestien keer vervroegde verkiezingen gehouden. Ik weet niet of het kabinet tot 2017 blijft zitten of valt en in een jaar tijd kunnen we 100 zetels halen maar ook tien.
[...] Daarnaast zou ik het liefst een ministerie hebben waarin een minister gaat over immigratie en integratie; ik vind het heel raar dat immigratie bij Veiligheid en Justitie zit en integratie bij Sociale Zaken. Ik zou het liever in één zien.
[...] De ‘helden van de PVV’ zijn niet zozeer de Tweede Kamerleden of die leden van het Europees Parlement, maar degenen die een part-time functie bij de provincie en gemeenteraad vervullen. Dat zijn part-timers, hebben een baan, worden soms ontslagen omdat ze voor de PVV in de lokale politiek zitten en kunnen niet meer aan het werk komen. Dat zijn de helden van de PVV.
[...] Dóe het maar, als je in het onderwijs werkt en je gaat voor de PVV de gemeenteraad in. Wat je dan over je heen krijgt, is vaak met geen pen te beschrijven. Ze hóeven het niet te doen, voor het geld al helemaal niet. Maar het zijn gedreven mensen, daar heb ik heel veel respect voor.
[...] Tijdens het fractievoorzittersdebat over terrorisme vorige week heb ik ook overwogen om letterlijk de tekst uit te spreken die ik na Charlie Hebdo sprak. Maar ik vond dat uiteindelijk niet zo netjes.
[...] Vrijheid is als je alleen in je auto kan stappen zonder dat er voor en achter ook mensen in hun auto stappen.
[...] Ik mis de kleine dingen. Het legen van mijn eigen brievenbus, dat is een afwijking die ik van mijn overleden vader heb. Hij wilde dat altijd zelf doen, wij kinderen mochten niet aan de post zitten. En nu heb ik een eigen brievenbus en mag ik het niet. In het buitenland wil ik ook altijd naar een supermarkt, ik vind dat leuk. Met je vrouw naar het strand gaan zonder gedoe… De kleine dingen, die mis je. Over de grote dingen denk je op een gegeven moment niet over na. Ik maak mijzelf wijs dat het op een dag weer kan. Ik hoop er op ondanks dat mijn verstand zegt dat het niet snel zal gebeuren. Maar ik denk er niet veel over na, dat is ook een manier om te overleven.
[...] Anderhalf jaar geleden hielden wij op de Koekamp in Den Haag bij het Centraal station een demonstratie van verzettour. Alexander Pechtold riep in Kamer dat een aantal mensen de rechterarm opstaken. Dat zal heus, maar voorin stonden allochtonen en jonge gezinnen met kinderen tussen de menigte, de sfeer was juist hartstikke goed. Maar dat zie je niet terug. Hetzelfde toen ik bij Pegida in Dresden sprak: tuig en racisten in beeld, lachende kinderen en ouders niet. Je wordt altijd geframed.
[...] Als ik had gezegd minder Syriërs was er niets aan de hand, maar minder Marokkanen mag niet. Ik snap ik niks van. Tegelijkertijd vraag ik me af waar mijn Minister President op het NOS journaal is als iemand tegen mij zegt ‘je bent een tumor en je moet bestreden worden, je bent op weg om de volgende Hitler te worden’. Waar blijven die voorgedrukte formulieren dan?
[...] Het is niet vleiend om voor de rechter te moeten staan en anderen, met ergere uitspraken, naar de kroeg te zien lopen. Het is erg dubbelhartig dat als zij iets over mij zeggen, er geen enkele consternatie is. Stel je voor dat ik zou zeggen: Aboutaleb of Marcouch is het gezwel en ik ben het medicijn? Dat zou ik nooit zeggen, maar het zou wel de opening van het NOS journaal zijn. Pechtold zou een spoeddebat aanvragen, Rutte zou het volk toespreken, en er zouden overal voorgedrukte aangifteformulieren liggen.
[...] Ik weet het niet hoor!
[...] Maar je hebt gelijk: je zal maar met Geert Wilders getrouwd zijn. Wat daarbij komt kijken is niet even leuk. Mijn vrouw heeft er ook heel veel last van, eerlijk is eerlijk. Ze heeft heel veel van haar vrijheid en privacy moeten opgeven en verdient daar alle respect voor. Ik ben graag bij haar, besteed graag tijd aan haar, vind het leuk om dingen samen te doen - niet onder ideale omstandigheden en niet even makkelijk. We zijn al een hele tijd getrouwd en hebben het nog steeds hartstikke leuk. Raar om over mezelf te zeggen maar blijkbaar doe ik niet alleen gekke dingen.
Deze blog is een bewerking van het artikel op deze site:
http://www.metronieuws.nl/binnenland/2015/11/wilders-nederlandse-vlag-terug-in-de-kamer
Er is geen tekst veranderd, slechts weggelaten.
In de politiek kan alles. Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er zestien keer vervroegde verkiezingen gehouden. Ik weet niet of het kabinet tot 2017 blijft zitten of valt en in een jaar tijd kunnen we 100 zetels halen maar ook tien.
[...] Daarnaast zou ik het liefst een ministerie hebben waarin een minister gaat over immigratie en integratie; ik vind het heel raar dat immigratie bij Veiligheid en Justitie zit en integratie bij Sociale Zaken. Ik zou het liever in één zien.
[...] De ‘helden van de PVV’ zijn niet zozeer de Tweede Kamerleden of die leden van het Europees Parlement, maar degenen die een part-time functie bij de provincie en gemeenteraad vervullen. Dat zijn part-timers, hebben een baan, worden soms ontslagen omdat ze voor de PVV in de lokale politiek zitten en kunnen niet meer aan het werk komen. Dat zijn de helden van de PVV.
[...] Dóe het maar, als je in het onderwijs werkt en je gaat voor de PVV de gemeenteraad in. Wat je dan over je heen krijgt, is vaak met geen pen te beschrijven. Ze hóeven het niet te doen, voor het geld al helemaal niet. Maar het zijn gedreven mensen, daar heb ik heel veel respect voor.
[...] Tijdens het fractievoorzittersdebat over terrorisme vorige week heb ik ook overwogen om letterlijk de tekst uit te spreken die ik na Charlie Hebdo sprak. Maar ik vond dat uiteindelijk niet zo netjes.
[...] Vrijheid is als je alleen in je auto kan stappen zonder dat er voor en achter ook mensen in hun auto stappen.
[...] Ik mis de kleine dingen. Het legen van mijn eigen brievenbus, dat is een afwijking die ik van mijn overleden vader heb. Hij wilde dat altijd zelf doen, wij kinderen mochten niet aan de post zitten. En nu heb ik een eigen brievenbus en mag ik het niet. In het buitenland wil ik ook altijd naar een supermarkt, ik vind dat leuk. Met je vrouw naar het strand gaan zonder gedoe… De kleine dingen, die mis je. Over de grote dingen denk je op een gegeven moment niet over na. Ik maak mijzelf wijs dat het op een dag weer kan. Ik hoop er op ondanks dat mijn verstand zegt dat het niet snel zal gebeuren. Maar ik denk er niet veel over na, dat is ook een manier om te overleven.
[...] Anderhalf jaar geleden hielden wij op de Koekamp in Den Haag bij het Centraal station een demonstratie van verzettour. Alexander Pechtold riep in Kamer dat een aantal mensen de rechterarm opstaken. Dat zal heus, maar voorin stonden allochtonen en jonge gezinnen met kinderen tussen de menigte, de sfeer was juist hartstikke goed. Maar dat zie je niet terug. Hetzelfde toen ik bij Pegida in Dresden sprak: tuig en racisten in beeld, lachende kinderen en ouders niet. Je wordt altijd geframed.
[...] Als ik had gezegd minder Syriërs was er niets aan de hand, maar minder Marokkanen mag niet. Ik snap ik niks van. Tegelijkertijd vraag ik me af waar mijn Minister President op het NOS journaal is als iemand tegen mij zegt ‘je bent een tumor en je moet bestreden worden, je bent op weg om de volgende Hitler te worden’. Waar blijven die voorgedrukte formulieren dan?
[...] Het is niet vleiend om voor de rechter te moeten staan en anderen, met ergere uitspraken, naar de kroeg te zien lopen. Het is erg dubbelhartig dat als zij iets over mij zeggen, er geen enkele consternatie is. Stel je voor dat ik zou zeggen: Aboutaleb of Marcouch is het gezwel en ik ben het medicijn? Dat zou ik nooit zeggen, maar het zou wel de opening van het NOS journaal zijn. Pechtold zou een spoeddebat aanvragen, Rutte zou het volk toespreken, en er zouden overal voorgedrukte aangifteformulieren liggen.
[...] Ik weet het niet hoor!
[...] Maar je hebt gelijk: je zal maar met Geert Wilders getrouwd zijn. Wat daarbij komt kijken is niet even leuk. Mijn vrouw heeft er ook heel veel last van, eerlijk is eerlijk. Ze heeft heel veel van haar vrijheid en privacy moeten opgeven en verdient daar alle respect voor. Ik ben graag bij haar, besteed graag tijd aan haar, vind het leuk om dingen samen te doen - niet onder ideale omstandigheden en niet even makkelijk. We zijn al een hele tijd getrouwd en hebben het nog steeds hartstikke leuk. Raar om over mezelf te zeggen maar blijkbaar doe ik niet alleen gekke dingen.
Deze blog is een bewerking van het artikel op deze site:
http://www.metronieuws.nl/binnenland/2015/11/wilders-nederlandse-vlag-terug-in-de-kamer
Er is geen tekst veranderd, slechts weggelaten.
Warmte, biogas en open grenzen
Zou het niet mooi zijn als de nieuwe Elektriciteits- en Gaswet de nieuwe Elektriciteits- en Gas- en Warmtewet zou kunnen worden? Daar zijn een aantal behoorlijk ingrijpende veranderingen voor nodig, met name op het warmtenet. Zo moeten netten die nu nog gesloten zijn gekoppeld worden zodat er één open net ontstaat. Er moeten standaarden komen over temperatuur, isolatie, warmteverlies en opslag. Maar als deze en andere hindernissen genomen zijn, staat er weinig in de weg om Warmte en als Gas en Elektriciteit op een gelijke manier te distribueren en verhandelen over het net.
Het inzetten van warmte is een uitstekende manier om de afhankelijkheid van gas terug te dringen. Daarom is het van belang om zeer snel zo veel mogelijk huishoudens en kantoren aan te sluiten op het warmtenet. Mocht daardoor een gebrek aan warmte ontstaan, dan kan dat gecompenseerd worden door biogas bij te stoken. Als er dan nog een tekort is, kan aardgas ingezet worden. Door vervolgens steeds meer industrie aan sluiten als warmteproducenten, wordt de afhankelijkheid van gas vanzelf weer terug gedrongen.
Omdat warmtedistributie leidt tot warmteverlies zijn met name dichtbevolkte gebieden geschikt voor een warmtenet. In Nederland denkt men dan al snel aan de Randsteden, de Brabantse stedenrij, Arnhem-Nijmegen en wellicht de Twentse steden. Maar ook aan en niet ver over de grens zijn dichtbevolkte gebieden te vinden: de driehoek Antwerpen-Gent-Brussel, Maastricht-Luik-Aken, het Duitse Roergebied. Dit zijn niet alleen gebieden met veel huishoudens, er is ook veel industrie die warmte produceert.
Klimaatneutraal of energieonafhankelijk zijn we niet zomaar, daar zijn vele en diepe investeringen voor nodig. Maar door slim te investeren, netwerken uit te breiden en te koppelen, internationaal samen te werken en biomassa slim in te zetten, kunnen we grote stappen zetten.
Het inzetten van warmte is een uitstekende manier om de afhankelijkheid van gas terug te dringen. Daarom is het van belang om zeer snel zo veel mogelijk huishoudens en kantoren aan te sluiten op het warmtenet. Mocht daardoor een gebrek aan warmte ontstaan, dan kan dat gecompenseerd worden door biogas bij te stoken. Als er dan nog een tekort is, kan aardgas ingezet worden. Door vervolgens steeds meer industrie aan sluiten als warmteproducenten, wordt de afhankelijkheid van gas vanzelf weer terug gedrongen.
Omdat warmtedistributie leidt tot warmteverlies zijn met name dichtbevolkte gebieden geschikt voor een warmtenet. In Nederland denkt men dan al snel aan de Randsteden, de Brabantse stedenrij, Arnhem-Nijmegen en wellicht de Twentse steden. Maar ook aan en niet ver over de grens zijn dichtbevolkte gebieden te vinden: de driehoek Antwerpen-Gent-Brussel, Maastricht-Luik-Aken, het Duitse Roergebied. Dit zijn niet alleen gebieden met veel huishoudens, er is ook veel industrie die warmte produceert.
Klimaatneutraal of energieonafhankelijk zijn we niet zomaar, daar zijn vele en diepe investeringen voor nodig. Maar door slim te investeren, netwerken uit te breiden en te koppelen, internationaal samen te werken en biomassa slim in te zetten, kunnen we grote stappen zetten.
Straks zijn die Saoedi's ons nog voor
Inmiddels weten we eigenlijk allemaal wel dat we een beetje op onze planeet moeten passen en dat we drastisch minder fossiele brandstoffen moeten gaan gebruiken. Dat heeft trouwens nog een aantal bijkomende voordelen: Als we massaal inzetten op wind- en zonne-energie worden we minder afhankelijk van dubieuze regimes in bijvoorbeeld Rusland en Saoedi-Arabië.
Aan zee gelegen en relatief plat is Nederland een ideaal gebied voor de opwekking van windenergie. Met een aantal brede rivieren die altijd stromen en getijden aan de kust waar de je klok gelijk op kunt zetten, is hier ook waterkracht een betrouwbare en stabiele bron van energie. Wat zonne-energie betreft leven we niet in het meest ideale deel van de wereld. Maar Nederland heeft wel veel daken op een relatief klein stukje land. De meeste daarvan staan niet op het noorden en zijn dus gedurende een paar zomermaanden best geschikt om energie op te wekken. Naast een flinke bijdrage leveren aan het verminderen van de toename van het broeikaseffect is er voor Nederland nog een belangrijke reden om de daken met zonnepanelen te bedekken: energieonafhankelijkheid.
Op dit moment is Saoedi-Arabië de grootste olieproducent ter wereld. En dat zullen ze nog wel even blijven, want Europa, Japan en Noord-Amerika nemen nog lang geen afscheid van hun benzine verbrandende auto's. En in China en India komen er elke dag enorme aantallen bij. Maar toch houden de Saoedi's er al rekening mee dat op een dag olie niet meer de belangrijkste energiebron ter wereld is. Daarom zijn ze nu al bezig om te investeren in zonnepanelen. Als ze het slim spelen, zetten ze hun oliewinsten in om een woestijn vol zonnepanelen aan te leggen. En als ze dat eerder af hebben dan wij onze windturbines en zonnedaken, dan komen we echt nooit meer van de Saoedi's af. Want goedkopere zonnestroom dan uit de woestijn kan niet.
Daarom is het hoog tijd dat we onze eigen energiebaten in gaan zetten om onze energiebehoefte drastisch te verduurzamen. Als we dat doen in combinatie met nog een aantal andere creatieve maatregelen waardoor we iets minder (of minder meer) energie gaan gebruiken en ook meer groene energie, dan kunnen over een paar jaar ook echt onafhankelijk zijn van eerder genoemde landen en kunnen we ze eindelijk wijzen op hun gebrek aan democratie en eerbiediging van de mensenrechten.
Aan zee gelegen en relatief plat is Nederland een ideaal gebied voor de opwekking van windenergie. Met een aantal brede rivieren die altijd stromen en getijden aan de kust waar de je klok gelijk op kunt zetten, is hier ook waterkracht een betrouwbare en stabiele bron van energie. Wat zonne-energie betreft leven we niet in het meest ideale deel van de wereld. Maar Nederland heeft wel veel daken op een relatief klein stukje land. De meeste daarvan staan niet op het noorden en zijn dus gedurende een paar zomermaanden best geschikt om energie op te wekken. Naast een flinke bijdrage leveren aan het verminderen van de toename van het broeikaseffect is er voor Nederland nog een belangrijke reden om de daken met zonnepanelen te bedekken: energieonafhankelijkheid.
Op dit moment is Saoedi-Arabië de grootste olieproducent ter wereld. En dat zullen ze nog wel even blijven, want Europa, Japan en Noord-Amerika nemen nog lang geen afscheid van hun benzine verbrandende auto's. En in China en India komen er elke dag enorme aantallen bij. Maar toch houden de Saoedi's er al rekening mee dat op een dag olie niet meer de belangrijkste energiebron ter wereld is. Daarom zijn ze nu al bezig om te investeren in zonnepanelen. Als ze het slim spelen, zetten ze hun oliewinsten in om een woestijn vol zonnepanelen aan te leggen. En als ze dat eerder af hebben dan wij onze windturbines en zonnedaken, dan komen we echt nooit meer van de Saoedi's af. Want goedkopere zonnestroom dan uit de woestijn kan niet.
Daarom is het hoog tijd dat we onze eigen energiebaten in gaan zetten om onze energiebehoefte drastisch te verduurzamen. Als we dat doen in combinatie met nog een aantal andere creatieve maatregelen waardoor we iets minder (of minder meer) energie gaan gebruiken en ook meer groene energie, dan kunnen over een paar jaar ook echt onafhankelijk zijn van eerder genoemde landen en kunnen we ze eindelijk wijzen op hun gebrek aan democratie en eerbiediging van de mensenrechten.
Abonneren op:
Posts (Atom)