Op zich een nobel streven: Nederlands aardgas als back-up bewaren voor als wind- en zonne-energie het even af laten weten. Aardgas verstoken is veel schoner dan kolen gebruiken, dus als de keuze daartussen is, is de keuze duidelijk. Ook kunnen we met de combinatie van duurzame energie en aardgas behoorlijk energie-onafhankelijk zijn. Minder gas en olie uit Poetin-Rusland, minder olie uit Arabische totalitaire koninkrijken of Perzische theocratiën en minder bloedkolen uit Colombia. Tot nu toe alleen maar goed nieuws.
Maar het aandeel duurzame energie is in Nederland maar iets van 4 à 5 procent, volgens de meest gunstige berekeningen. Er is dus op dit moment geen reden om te stoppen met de export van aardgas. Pas als we op 50% duurzame energie zitten en dientengevolge de nodige kolencentrales gesloten zijn, zouden we een energietekort kunnen krijgen als het 's nachts niet waait. Er van uit gaand dat we dan op wind- en zonne-energie vertrouwen en nog steeds geen investeringen hebben gedaan in getijdenstroom of waterkracht uit de rivieren. Tot die tijd kunnen we aardgasbaten veel beter inzetten om investeringen in duurzame energie te bekostigen. En dat is investeren hoeft trouwens niet in alle gevallen zo veel geld te kosten, er is alleen wel de wil nodig om dingen écht te willen veranderen.
Maar zolang de olieprijs laag blijft, zal de échte wil om dingen te veranderen waarschijnlijk uitblijven. Kortzichtig, want op het moment dat de Saudi's hun goedkoopste olievoorraden opgesoupeerd hebben, gaat de olieprijs wel stijgen. En hard. En dan hebben anderen al wel hun investeringen gedaan en blijven wij, door een gebrek aan tijdige investeringen, een energie-importerend land. En daarmee een dictatuur-, autocratie- en theocratie-ondersteunend land.
