Over energielabels en het simpel houden

Met zeven letters en nog minder kleuren kun je een overzichtelijk systeem maken voor energieverbruik. A is goed, hoe verder in het alfabet, hoe slechter. Groen is goed, rood is slecht en geel zit er tussen in. Best makkelijk. Al heb je met zeven stappen wel zoiets als

goed

bijna goed

komt in de buurt van goed

niet goed en niet slecht, eigenlijk weten we het niet

komt in de buurt van slecht

bijna slecht

slecht

En dat is toch eigenlijk best wel weer ingewikkeld. Maar dan begint het pas. Want voor sommige producten worden de letters A tot en met G gebruikt en voor andere producten A+++ tot en met D. Waar A niet goed en niet slecht, eigenlijk weten we het niet is. Terwijl bij andere producten A juist goed is. Als dit systeem zich doorevolueert, is A zo meteen slecht en A++++++ goed. Of A+++ blijft goed en slecht krijgt code A---. Dan blijft in ieder geval A niet goed en niet slecht, eigenlijk weten we het niet.

Volgt iemand het nog? Doen we er nog een schepje bovenop. Een autootje met een één liter motortje waar krap vier mensen (Suzuki Alto Comfort Plus) in passen krijgt het label komt in de buurt van goed terwijl een diesel SUV waar vier mensen ruim (Q7 3.0TDI) in kunnen zitten met wat bagage erbij het label goed krijgt. Graag had ik op dit punt een vergelijk van vrachtwagens genoemd, maar ik ben de draad nu al kwijt.

Wordt het niet tijd dat we het systeem van energielabels ernstig gaan vereenvoudigen? Ik stel vier stappen voor:

goed (A)

bijna goed (B)
zou je als bewust persoon eigenlijk niet moeten doen (C)
best wel slecht (D)
Ieder jaar zou er een review moeten komen van alle producten binnen een bepaalde productgroep waarbij de bovenste 25% goed toegekend krijgt, de volgende 25% bijna goed en zo voorts. En die productgroepen, die moeten niet te nauw omschreven zijn, anders blijven we zitten met SUV's die zuiniger lijken dan kleine stadsautootjes.

Om dit systeem een duwtje in de rug te geven, zouden BTW-tarieven er op af gestemd kunnen worden. Een product dat label A krijgt, zou dan het laagste BTW-tarief moeten krijgen, bijvoorbeeld 6%. Producten in categorie D het hoogst tarief, laten we 21% zeggen. En B en C er tussenin. Bijvoorbeeld 11% en 16%. Op die manier stimuleert het belastingsysteem duurzame aanschaffen.

Artikel 7

In mijn Grondwetswijzigingen laat ik 'm niet voor niets ongemoeid, Artikel 7, want het is één van de belangrijkste grondrechten die opgeschreven staan in onze Grondwet. Maar vaak ook het slechtst begrepen grondrecht. Laat ik het proberen uit te leggen.

Hoofdstuk 1 van de Grondwet, artikels 1 tot en met 23, beschrijven de grondrechten van de ingezetenen. En tegelijkertijd de beperking van de overheid. Deze artikelen zijn bedoeld om de Nederlanders van een dictatuur te beschermen, ze beperken de overheid in haar macht. Maar op zichzelf zijn deze artikelen alleen maar inkt op papier. Om een dictatuur te voorkomen is een diepgeworteld geloof in deze grondrechten van een groot deel van hen die de macht hebben nodig. Anders gezegd: als de meerderheid binnen de regering en de Staten Generaal de Grondwet naast zich neer legt, dan is democratie en een vrije samenleving opeens heel ver weg.

Maar nu specifiek op over artikel 7:
1. Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2. De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand toezicht op de inhoud van een radio- of televisieuitzending.
3. Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden.
4. De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van handelsreclame.

In dit artikel staat eigenlijk niet veel meer dan dat niemand op voorhand toestemming nodig heeft om een mening te verkondigen middels iets dat gedrukt is, op radio of tv of middels andere middelen. Behalve als het om handelsreclame gaat. En als niemand toestemming hoeft te vragen om zijn mening in een krant gedrukt te hebben, hoeft ook geen krant op voorhand toestemming hebben om de mening te mogen drukken. En dat geldt net zo voor radiostations, tv-programma's of welk ander medium dan ook.

En precies hierom is het not done dat een lid van de wetgevende macht kritiek heeft op de inhoud van een discussieprogramma. Of op de gasten die aanwezig zijn. Of wat er gezegd wordt. Daar is de wet voor. Mocht er gezegd zijn dat de wet overtreedt, dan mag een rechter daar over oordelen. Niet een minister, Tweede Kamerlid, Eerste Kamerlid of premier of vice-premier. Want als iemand in een van deze rollen meent dat iemand niet in een talkshow aanwezig mag zijn dan neigt dat naar het negeren van artikel 7 van de Grondwet. Of op zijn minst onwetendheid van het bestaan of betekenis er van.

In Nederland is het zo geregeld dat alleen leden van de Staten Generaal een bewindspersoon kunnen aanspreken op het overtreden van een Grondwet. En het gebrek aan dualisme staat dat meestal in de weg.

Weeffouten in de Europese Unie - deel 3

De EU, de een houdt ervan, de ander verafschuwt het. Ik behoor tot de eerste groep, in principe. Want hoewel het idee van een unie van volkeren en landen naar mijn idee een groot goed is, zijn er nogal wat weeffouten in de Europese Unie geslopen in de loop der jaren. In deze serie zal ik er een paar aankaarten.

Het Europa van twee, drie, misschien wel vier snelheden

Europa, of eigenlijk dat deel van Europa dat tot de EU behoort, is in de afgelopen zeven decennia stap voor stap steeds meer geïntegreerd met als huzarenstukje de Euro. En daarmee Zijn we meteen de weeffout gekomen. De Euro is namelijk slechts in 18 van de 28 EU-landen de officiële munteenheid. Van de andere 10 landen is een aantal nog niet toe aan invoering en een aantal heeft er bewust voor gekozen om de eigen munt te behouden. Het Verenigd Koninkrijk houdt vast aan de eigen Pond, Zweden aan zijn Kroon en Denemarken doet ook net of het een eigen valuta heeft, maar in feite is hun Kroon gekoppeld aan de Euro. Alleen al als we naar de invoering van de Euro kijken, zien we een Europa van drie snelheden. Tenminste, als je alleen naar landen binnen de EU kijkt. Er zijn namelijk ook landen die al wel de Euro gebruiken, maar nog geen lid zijn van de EU: Montenegro en Kosovo.

Kijkend naar 'Schengen' zien we net zoiets verwarrends. De meeste landen binnen de EU zijn ook onderdeel van Schengen, maar niet alle. Vier landen moeten nog even op aansluiting wachten, twee landen blijven er bewust buiten: Ierland en het Verenigd Koninkrijk. En dan zijn er ook nog drie landen die wel bij Schengen willen horen, maar zeer bewust buiten de Unie blijven: Noorwegen, Zwitserland en IJsland. 

De Europese integratie verloopt complex, binnen de EU en ook daarbuiten. Daarom pleit ik voor een verandering om uniformiteit te bevorderen.

Op dit moment krijgt een lidstaat eerst toegang tot instituties als het Europees Parlement, de Europese Raad en de Europese Commissie. Pas later wordt er gesproken over invoering van de Euro en aansluiten bij de Schengenzone. Dit moet anders.

Bijvoorbeeld zo: Kandidaat-lidstaten dienen als eerste de buitengrenzen aan Frontex over te dragen. Een volgende stap zou kunnen zijn het toetreden tot de EER in daaropvolgend de Schengenzone. Als men vervolgens ook de Euro heeft ingevoerd, mag men gaan deelnemen aan het EP en de ER en EC en is men een volwaardig lid. 

Natuurlijk houd je dan nog steeds een Europa van verschillende snelheden, want niet iedere lidstaat is even snel toe aan het invoeren van alle instituties, maar je krijgt wel een Europa dat naar dezelfde snelheid streeft. Iedereen wil namelijk meepraten en meebeslissen in de Europese organen.

Deel 1
Deel 2
Deel 4
Deel 5

Een Statenlid dat onbereikbaar wenst te zijn

Op een blogje van mijn hand over streektalen, of eigenlijk op het delen daarvan met Drentse Statenleden, ontstond een in mijn ogen bizarre emaildialoog met de heer Du Long. Naar mijn mening is de opstelling van Du Long een volksvertegenwoordiger onwaardig, maar oordeelt u vooral zelf:

_____
Verwijder me svp van deze lijst.
dank.

_____
Daar ga ik niet over, daarvoor moet u bij de systeembeheerder van Provincie Drenthe zijn.

Groet,
Ralf

_____
En waarom gaat dit via de provincie: wie bent u ?

Sent from my iPad

_____
Opmerkelijke vraag. Als u lid bent van de Provinciale Staten staat uw emailadres op de website. Als u daar bezwaar tegen hebt, moet u zich wenden tot iemand die toegang heeft tot het CMS van die website en tot mij.

Mijn naam is Ralf de Jong, dat had u reeds kunnen lezen.

Vriendelijke groeten.

_____
En dat deed ik en vervolgens verwijst u naar de provincie. alsof het 'officieel' via de provincie zou zijn gegaan. Niet dus: u heeft emailadressen van de website gehaald en stuurt bulkmail.

Dan nogmaals: verwijder mij svp van uw mailinglijst.

En dat u niets over uw achtergrond wil zeggen maar wel ongevrasgse mails stuurt, is jammer

Dank.


Sent from my iPhone

_____
Beste meneer Du Long,

U staat bij mijn weten niet op een lijst anders dan op de website van de provincie Drenthe. Ik heb gebruik gemaakt van mijn recht om volksvertegenwoordigers te benaderen, dat zou ik niet willen kwalificeren als 'bulkmail'. Als u onbereikbaar wilt zijn, bespreekt u dat dan met iemand die die website beheert en met uw partij. Al kan ik mij niet voorstellen dat die daar blij mee zullen zijn. Om het u wat te vergemakkelijken kopieer ik vast uw voorzitter in.

Als u wilt weten wie ik ben, volgt u dan de link onder mijn in mijn eerste bericht, dan kunt u meer over mij lezen dan u over u prijs geeft op uw website.

Ik wens u veel wijsheid toe.
Ralf de Jong

_____
Ik zal mijn verzoek nog een keer herhalen: verwijder mij van uw mailinglijst. Dank.

Sent from my iPhone

_____
Ik zal het nog een keer zeggen:
Ik heb geen mailinglijst, ik heb slechts uw emailadres en dat van uw collega's van een openbare site gehaald.

_____
Mooi. Dan ga ik er van uit dat ik geen mailtjes meer van u ontvang, anders dan -inderdaad- in mijn functie als volksvertegenwoordiger.
Een blog valt daar niet onder.

_____
Geachte heer Du Long,

Het niveau van uw reacties evolueert van opmerkelijk naar vervelend tot irritant en opvallend ongeplaatst arrogant. Het is niet aan u mij te vertellen op welke wijze ik contact op neem met een volksvertegenwoordiger. Op een dag dat kogelbrieven in het nieuws zijn, zou u blij moeten zijn met mensen die met woorden, wat zeg ik, volzinnen, een punt proberen te maken. Maar in plaats van een inhoudelijke reactie te geven, verdoet u uw avond en de mijne met ongeplaatste opmerkingen over vorm. Ik raad u aan uw rol als volksvertegenwoordiger serieuzer te nemen.

Vriendelijke groeten,
Ralf de Jong

Fries en andere streektalen

Nederland is een lekker compact en dichtbevolkt land. In een uur of drie ben je van de ene naar de andere kant gereden, heb je vijf of zes provincies doorkruist en ben je met een beetje geluk mensen tegengekomen die jouw taal spreken, maar die je niet verstaat als ze dat niet willen. Dichtbevolkte landen hebben vaak een keur aan accenten en dialecten en Nederland is daar geen uitzondering op. Drenten en Zeeuwen kunnen net zo makkelijk als Limburgers en Friezen onverstaanbaar zijn voor elkaar en westerlingen. En in de Randstad spreekt men iedere tien kilometer in een ander accent.

Een culturele rijkdom, maar we gaan er wel een beetje hypocriet mee om. Want waarom is Fries erkent als taal en Limburgs en Nedersaksisch slechts als streektaal? En Zeeuws heeft die laatste status niet eens bereikt. Terwijl het allemaal variaties zijn van het Nederlands. Natuurlijk, de Friezen werden al genoemd door de Romeinen, maar het is, op zijn zachtst gezegd, zeer de vraag of de Friezen van toen ook maar iets te maken hebben met de Friezen van nu behalve het gebied waar ze wonen. De huidige Friezen hebben een goede lobby gevoerd voor hun dialect, maar hebben de Grote Volksverhuizingen bewust of onbewust uit de dialoog gehouden en 'Den Haag' is daar ingetrapt. Nedersaksen, Limburgers en vooral Zeeuwen hebben de pech dat de Romeinen hen niet in hun verhalen genoemd hebben.

De Zeeuwen, Limburgers en Nedersaksen mogen de Friezen dankbaar zijn voor hun lobbywerk, want door hun werk zullen alle vier deze streektalen als streektalen erkent worden. Of anders gezegd, als dialecten van het Nederlands. En als de Brabanders het slim spelen, kunnen zij hun taal als vijfde streektaal erkent krijgen. Maar laten we vooral niet doen alsof er echt verschillende talen gesproken worden in Nederland. 

Onderwijs op maat

Scholieren moeten het ene vak op havo-niveau kunnen volgen en het andere op vwo-niveau. Om dit mogelijk te maken moet de politiek op korte termijn een maatwerkdiploma in te voeren. Op zo'n diploma staat bijvoorbeeld dat een leerling vijf vakken op havo-niveau heeft gedaan en drie vakken op vwo-niveau. Nu is dat wettelijk niet mogelijk, omdat is vastgelegd dat een leerling op slechts één niveau een diploma kan halen.

Door de invoering van een maatwerkdiploma kan een school het onderwijs beter laten aansluiten op de talenten van de leerlingen, zegt voorzitter Rosenmöller van de sectororganisatie waarbij alle middelbare scholen zijn aangesloten. 'Er zijn dyslectische kinderen op de havo die de exacte vakken makkelijk op vwo-niveau kunnen. En er zijn vmbo-kinderen die een paar vakken op havo-niveau kunnen doen.'

Volgens Rosenmöller, die honderden docenten, schoolleiders en bestuurders sprak, is het daarom tijd voor 'ontschotting' - de schotten tussen vso, praktijkonderwijs, vmbo, havo en vwo moeten zoveel mogelijk verdwijnen, zoals onder meer al gangbaar is in Engeland en de VS. 'Het is toch niet meer van deze tijd dat je een diploma krijgt op het niveau van het vak waar je het slechtst in bent?'

Ook op andere vlakken moeten scholen meer mogelijkheden krijgen om maatwerk te leveren, vindt Rosenmöller. Zo zouden slimme gymnasiasten niet in zes maar in vijf jaar een diploma moeten kunnen halen en niet beperkt moeten worden door een maximaal aantal vakken. 'Leerlingen moeten zich niet aan de structuur van de school aanpassen, maar de structuur van de school moet zich aan de leerling aanpassen.'

Staatssecretaris van Onderwijs Sander Dekker is groot voorstander van meer maatwerk in het voortgezet onderwijs, laat een woordvoerder van het ministerie weten. In zijn Plan van aanpak toptalenten staat dan ook dat leerlingen vakken op een hoger niveau moeten kunnen volgen. Daar wordt nu op enkele scholen mee geëxperimenteerd.

Leraar en publicist Jelmer Evers hoopt dat het maatwerkdiploma er snel komt. Evers - een docent die veel publiceert over onderwijs en betrokken is bij het plan Samen Leren, dat als leidraad geldt voor de Kamerfracties van VVD en PvdA - denkt dat meer maatwerk goed is voor kinderen. Ook denkt hij dat het de doorstroom zal versoepelen. 'Leerlingen zullen minder vaak blijven zitten. Dat is fijn voor hen, maar legt ook minder druk op scholen, die weten dat de inspectie ze afrekent op het aantal zittenblijvers.'



Deze tekst is een bewerking van dit artikel in de Volkskrant van 26 maart 2015.

Over inhoudelijke reacties en de heer Omtzigt

Geachte heer Omtzigt,

In september en oktober heb u en uw collega's in de Tweede Kamer regelmatig aangeschreven over uiteenlopende onderwerpen. Het actuele vluchtelingenprobleem, duurzaamheid, belastingen, infrastructuur, onderwijs, sociale verzekeringen, staatsinrichting, ze zijn allemaal aan bod gekomen. Ook heb ik de Grondwet deels herschreven ter uwer inspiratie. Tot vandaag heb ik daar van of namens u geen enkele reactie op mogen ontvangen. Laat staan een inhoudelijke reactie. Terwijl sommige van de genoemde toch echt wel in uw portefeuille zitten. Maar vandaag mocht ik dan eindelijk een reactie van u ontvangen. Een kort bericht waarin u mij formeel bedankt voor mijn bijdragen. Maar vooral waarin u mij verzoekt niet meer dan één maal per dag te emailen. Dat zou niet leiden tot meer begrip. Maar hier heeft u toch iets verkeerd begrepen, denk ik.

Ik zit hier namelijk niet voor uw begrip. Ik hoef niet sympathiek bij u over te komen. U zit namens mij in het parlement. Ik kan er voor zorgen dat u herkozen wordt, niet andersom. U zult begrijpen dat 'ik' en 'u' hier staan voor collectieven van kiezers en gekozenen.

In een eerdere blog heb ik al eens uiteengezet met mijn algemene indruk is van u en uw collega's en ik het moet mij van het hart dat u niet bezig bent dat beeld te veranderen. En dat is nu precies de reden waarom ik u met enige regelmaat aanschrijf. Want uit mijn omgeving weet ik dat mijn opvattingen niet uniek voor mij zijn, alleen neemt niet iedereen even makkelijk contact op met de Staten Generaal. En dat is dus mijn taak. Want ook meningen die niet luid schreeuwend aan het hek verkondigd worden, hebben het recht gehoord te worden. Ook meningen die langer duren om uit te leggen dan dat het Achtuurjournaal er tijd aan wil besteden, mogen ook gehoord worden. Dus zolang ik van u geen inhoudelijke reacties krijg, blijft het belangrijk dat ik blijf proberen door u gehoord te worden. En op het moment dat ik een inhoudelijke reactie van u mag ontvangen, instemmend, afwijzend of nuancerend, dan creëert u begrip van mijn kant.

Vriendelijke groeten,
Ralf de Jong