Fries en andere streektalen

Nederland is een lekker compact en dichtbevolkt land. In een uur of drie ben je van de ene naar de andere kant gereden, heb je vijf of zes provincies doorkruist en ben je met een beetje geluk mensen tegengekomen die jouw taal spreken, maar die je niet verstaat als ze dat niet willen. Dichtbevolkte landen hebben vaak een keur aan accenten en dialecten en Nederland is daar geen uitzondering op. Drenten en Zeeuwen kunnen net zo makkelijk als Limburgers en Friezen onverstaanbaar zijn voor elkaar en westerlingen. En in de Randstad spreekt men iedere tien kilometer in een ander accent.

Een culturele rijkdom, maar we gaan er wel een beetje hypocriet mee om. Want waarom is Fries erkent als taal en Limburgs en Nedersaksisch slechts als streektaal? En Zeeuws heeft die laatste status niet eens bereikt. Terwijl het allemaal variaties zijn van het Nederlands. Natuurlijk, de Friezen werden al genoemd door de Romeinen, maar het is, op zijn zachtst gezegd, zeer de vraag of de Friezen van toen ook maar iets te maken hebben met de Friezen van nu behalve het gebied waar ze wonen. De huidige Friezen hebben een goede lobby gevoerd voor hun dialect, maar hebben de Grote Volksverhuizingen bewust of onbewust uit de dialoog gehouden en 'Den Haag' is daar ingetrapt. Nedersaksen, Limburgers en vooral Zeeuwen hebben de pech dat de Romeinen hen niet in hun verhalen genoemd hebben.

De Zeeuwen, Limburgers en Nedersaksen mogen de Friezen dankbaar zijn voor hun lobbywerk, want door hun werk zullen alle vier deze streektalen als streektalen erkent worden. Of anders gezegd, als dialecten van het Nederlands. En als de Brabanders het slim spelen, kunnen zij hun taal als vijfde streektaal erkent krijgen. Maar laten we vooral niet doen alsof er echt verschillende talen gesproken worden in Nederland.