Deze week was er veel te doen om uitspraken van ene Dirk N. over het aantal slachtoffers van de aanslagen in Istanboel. Hij zou het jammer gevonden hebben dat er niet meer mensen omgekomen waren, maar hij zei blij te zijn dat in ieder geval die 29 mensen niet naar Nederland konden komen. Afschuwelijke gedachten en het is nog afschuwelijker om het uit te spreken en zelfs uit te schrijven op een veelgelezen website als Facebook. Maar dan de consequentie. PostNL zag zich als indirect werkgever, de man schijnt via een uitzendbureau ingehuurd te zijn, niet langer kunnen samen werken met de man en hem is direct de wacht aan gezegd. En dit is niet terecht.
Want wat heeft Dirk N. nu eigenlijk misdaan? Hij heeft een mening geuit. Een vreselijke mening. Een mening waarvan ik hoop dat iedereen 'm vreselijk vindt. Maar er bestaat zoals iets als vrijheid van meningsuiting. Deze vrijheid zou moeten garanderen dat ook een minderheidsmening geuit en gehoord mag worden. Maar ook dat men zich zo belachelijk mag maken als men zelf wil. En dat heeft Dirk N. gedaan. Hij heeft een (hopelijk) minderheidsmening laten horen en hij heeft daarmee zichzelf belachelijk gemaakt. Hij heeft niet tot geweld, uitsluiting of anderszins concreets opgeroepen. De Grondwet verbiedt daarom de Staat Dirk N. daarvoor te straffen. Dus waarom zou PostNL deze macht wel mogen hebben? PostNL zou deze macht niet mogen hebben.
Maar het is te begrijpen dat PostNL toch het besluit neemt om de man te ontslaan. Op zijn facebook-pagina is immers ook te lezen dat hij chauffeurt voor PostNL. En dit bedrijf stelt immers dat iedere werknemer "respect moet tonen voor andere culturen, religies en waarden" en "dat je geen lasterlijk, grof, obsceen of bedreigend materiaal mag plaatsen". Wat PostNL vergeet te vermelden is wat "respect moet tonen voor andere culturen, religies en waarden" betekent. En "lasterlijk" is nog enigszins objectief aantoonbaar, maar "bedreigend" begint al een stuk subjectiever te worden. En "grof" en "obsceen" zijn gewoon onderhevig aan mode, tijdsbeeld en persoonlijke mening en dus heel lastig om iemand op af te rekenen.
PostNL gaat in deze op stoel van wetgever zitten, omdat het eisen stelt aan mensen, werknemers, zzp-ers die verder gaan dan de wet. Maar men neemt ook de rol van rechter op zich door zelf "recht" te spreken. Alweer een macht die de Staat niet heeft, maar wel voor een bedrijf zichzelf wordt toegeëigend. En dit zou nog niet zo erg zijn als PostNL in andere opzichten een baken van moreel gezag zou zijn. Maar dat is het van verre. Ik noem alleen maar het ontslaan van eigen werknemers om ze vervolgens als zzp-ers weer in te huren.
En dan de positie van de Dirk N. Tot voor kort een man met rare ideeën met een baan en sociale omgeving. Sinds kort een man met rare ideeën, geen baan en een afnemende sociale omgeving. Door de stap van PostNL is het niet waarschijnlijker geworden dat Dirk N. op andere ideeën gebracht wordt, het is wel makkelijk aan te nemen dat zijn cirkeltje kleiner wordt en hij steeds meer bevestigd wordt in zijn eigen gelijk. Anders gezegd heeft PostNL zichzelf van een last afgeworpen, maar voor Nederland wordt het probleem groter.
Het zou PostNL sieren als men een actieve dialoog aan gaat met haar medewerkers. Als zij de diversiteit onder de medewerkers die ongetwijfeld bijna net zo groot is als in de samenleving gebruikt om "respect voor andere culturen, religies en waarden" te bewerkstelligen opdat "geen lasterlijk, grof, obsceen of bedreigend materiaal" geplaatst wordt. Een onderneming met 50.000 werknemers zou zo'n pro-actieve houding goed staan. Omdat zij invloed heeft op die 50.000 werknemers, hun gezinnen, families, vrienden, klanten, leveranciers. Oftewel half tot heel Nederland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten