Eerder deze week hoorden we in het nieuws dat middelbare scholen in verschillende regio's het moeilijk hebben. Het gaat om middelbare scholen in krimpregio's. Deze scholen kampen met een steeds kleiner wordend aanbod van leerlingen. En als middelbare scholen hiermee kampen, hebben basisscholen dit probleem al langer. Maar ook andere delen van de samenleving zullen het merken als er minder mensen in de regio wonen. Een bakker zal minder brood afzetten. Een slager minder vlees. En een fietsenmaker minder fietsen. Totdat het zo weinig brood, vlees of fietsen worden dat de ondernemer zijn zaak moet sluiten en elders zijn heil gaat zoeken. Vervolgens kampt de regio met een nieuw probleem: er zijn steeds minder faciliteiten in de directe omgeving. Een nieuwe groep mensen zal hierom besluiten het gebied te verlaten, waardoor er weer minder kinderen naar de basis- en middelbare school gaan.
Deze cirkel lijkt moeilijk te doorbreken maar dat valt eigenlijk wel mee. Aan de grenzen van Europa staan duizenden mensen die maar al te graag ergens in Europa zouden willen wonen. Die hoeven echt niet allemaal in de grachtengordel te wonen, ergens in een Nederlandse krimpregio zou al heel fijn zijn. Nu ga ik niet zeggen dat al die mensen meteen naar Nederland moeten komen, daar heb ik u al eerder over geschreven. Maar in 2013 was er alleen al in Drenthe een bevolkingskrimp van 930 personen. Als we het principe van de eerlijke verdeling toepassen, dan is 930 vluchtelingen in Nederland gelijk aan bijna honderdduizend vluchtelingen in heel Europa. Als we de andere krimpprovincie Friesland erbij optellen, dan kan Nederland het equivalent van ruim 150.000 vluchtelingen in heel Europa makkelijk opvangen door alleen maar de krimp in een provincie te compenseren. Als we iedere gemeente apart zouden bekijken, zouden we op nog veel grotere aantallen uitkomen.
Ook kinderen van vluchtelingen hebben onderwijs nodig, ze eten brood en vlees en wellicht kunnen ze onze cultuur van fietsen ook waarderen. De plaatselijke middenstand in stand houden, het onderwijs op peil houden en een humanitaire daad verrichten is eigenlijk hetzelfde, wie had gedacht dat het zo makkelijk zou zijn?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten