,,De publieke omroep gaat leren van Justin Bieber,'' kondigt Shula Rijxman, voorzitter van de Raad van Bestuur aan. Door in programma's meer, en vooral andere muziek (lees: pop) te laten horen. Dat is hard nodig, vindt tv-columnist Angela de Jong.
Met stijgende verbazing heb ik maandag het gesprek tussen Shula Rijxman en Paul Witteman in Podium Witteman gevolgd. Met stijgende ergernis, beter gezegd. De eerste pleit na de 'onverwachte' succes van Justin Bieber in Amerika voor het laten horen van meer en andere geluiden bij de Nederlandse Publieke Omroep. En wat zegt Paul Witteman vervolgens bloedserieus? Dat daar misschien een rol ligt voor Frans Bauer. Pats, weer zo'n vooroordeel.
Als je van Frans Bauer bent dan ben je natuurlijk ook laagopgeleid en luister je naar moderne muziek. Vooruit, dan geven we hem een programmaatje erbij en klaar weer. Maar zo eenduidig is het natuurlijk niet. Om mezelf als voorbeeld te nemen: ik zing Baby woord voor woord mee, haat Op Volle Toeren, ben hoogopgeleid, heb een goede baan en toch maak ik me zorgen om Nederland.
En schud ik vaak mijn hoofd als ik naar programma's als Podium Witteman en De Tiende van Tijl kijk. Waarom? Omdat ik me zelden in de discussies daar herken. Als het in De Tiende van Tijl gaat over het nieuwe album van Adele, zitten daar vier, vijf mensen aan tafel die het verschil met het vorige album niet horen. De ene persoon die durft te zeggen dat hij '25' briljant vindt, wordt nog net niet gelyncht.
Toegegeven, het was niet het beste optreden van Halbe Zijlstra, maar hij had het tegen die overmacht nooit gewonnen. Terwijl hij de mening verkondigt van meer dan tachtig procent van de Nederlanders. Is het dan vreemd dat die overgrote meerderheid zich niet meer vertegenwoordigd voelt door de tv en politiek in dit land?
Nog een voorbeeld: Kensington vorige week in Podium Witteman. Twee avonden lang zaten daar allerlei bekende koppen aan tafel die stomverbaasd waren en hun afschuw uitspraken over hem. De Ziggo Dome was gek geworden. Gerard Ekdom, die nog een dappere poging deed om uit te leggen waar de sympathie daar voor Kensington vandaan kwam, werd fel geattaqueerd door Mieke van der Weij.
Ekdom sprak met veel te veel respect over Kensington, vond zij. Want het is een popbandje. Met alleen maar mannen. Klaar. Laten we vooral geen poging doen om te begrijpen waarom al die concertgangers zo veel geld over hebben om Kensington live te zien spelen.
Terwijl: voor wie regelmatig 538 of 3fm luistert, was het succes van die jongens uit Utrecht helemaal niet zo verrassend. Dan De Tiende van Tijl, afgelopen vrijdag. Daar zat een stel gewone Nederlanders aan tafel, die zichzelf hadden gemeld bij de talkshow. Omdat ze teleurgesteld zijn in het eenzijdige, klassieke geluid dat ze krijgen voorgeschoteld. Maar hij zette hen tegenover Bernard Haitink, de beste dirigent die ons land ooit gezien heeft. Bepaald geen eerlijke strijd.
En dan heb ik het nog niet over de vaak neerbuigende toon van Beckand en smalende glimlachjes bij hem, Haitink en andere gasten. Ik zag ze denken: och, die gekkies. Maar dat die mensen het soms slecht verwoorden, hun ongenoegen alleen kunnen staven met top 40-noteringen of een afwijkend uiterlijk hebben, wil niet zeggen dat ze dom zijn en asociaal of per definitie ongelijk hebben.
Echt, er is nog een wereld te winnen bij de NPO. Dat kan door een nieuwe, modernere muziekshow. Maar liever nog door een meer afgewogen muziekkeuze bij de twee meest invloedrijke muziekprogramma's in plaats van de overbekende klassiek-intellectuele coterie die er vaak zit. En daar heeft Frans Bauer helemaal niets mee te maken.
Dit artikel is een bewerking van de tekst van het AD op deze pagina.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten