Binnen de Europese Unie is Nederland het land met de minste verplichte vrije dagen per jaar. Zeven zijn het er. Italië spant de kroon met zestien verplichte vrije feestdagen per jaar. Ook het minimale aantal vrije dagen dat een werknemer dient te krijgen van de werkgever is in Nederland aan de lage kant: twintig. In Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Spanje, Zweden en weer Italië ben je op dit vlak beter af. Van die zeven dagen dat heel Nederland verplicht vrij is, is er maar een dag nationaal: Koningsdag. Onze andere nationale feestdag, Bevrijdingsdag, is gewoon een werkdag. En dat terwijl rol van de Vorst behoorlijk geminimaliseerd is en de wereld, en zeker Nederland, er heel anders uitgezien had, had de bevrijding niet plaats gevonden. Bevrijdingsdag is wat mij betreft dus een veel belangrijker dag om gevierd te worden. Maar waarom een keuze maken? We zijn op het vlak van vrije dagen al zo slecht bedeeld dat er nog best een dag per jaar bij kan.
Helaas hebben onze kabinetten van de afgelopen jaren niet de moed gehad om dit mogelijk te maken. Sterker nog, in Nederland gaat op de Hemelvaartsdag de Amsterdamse beurs open omdat die dag in de Verenigde Staten niet gevierd wordt. Omwille van de economie zijn sommige beroepsgroepen dus nog vaker aan het werk. Op Nieuwsjaarsdag en Koningsdag na zijn alle vrije feestdagen in Nederland christelijke feestdagen. En dat terwijl bijna niemand meer weet wat er gevierd wordt met Pinksteren. Van Kerst weet de meerderheid het vast nog wel, maar Pasen en Goede Vrijdag worden al weer lastiger.
Naast het vieren van feestdagen zou het een volk sieren als het ook eens tijd neemt om eens te gedenken. En het zou een regering sieren als zij het lef heeft een nationale dag van bezinning als verplichte vrije dag in te stellen. Ik roep bij deze het nieuwe kabinet op om zowel 4 als 5 mei in te stellen als verplichte vrije dagen. De eerste als nationale gedenkdag, rouwdag, dag van bezinning, de tweede om te vieren en waarderen dat we in vrijheid leven. Beide dagen om ons te realiseren hoe deze vrijheid tot stand is gekomen, hoe we er voor moeten waken dat zij blijft en wat onze vrijheid ons kost.
En de sociale partners, de werknemers en zeker ook de werkgevers, roep ik op om, zolang het initatief niet komt van overheidswege, deze twee dagen onderling als vrije dagen te regelen. Het zou de sociale partners sieren. Als ik voorzitter was van een werkgeversvereniging, zou het mijn eer te na zijn om niet de eerste te zijn om mijn handtekening te zetten onder een CAO waarin 4 en 5 mei als vrije dagen geregeld zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten