Wat meer dualisme

Als het kabinet valt, worden er Tweede Kamerverkiezingen uitgeschreven. In de campagnes voor Tweede Kamerverkiezingen worden premierskandidaten naar voren geschoven. Erg verwarrend allemaal, en de dames en heren politici doen niet erg hun best om duidelijker te maken waarvoor we nu eigenlijk gaan stemmen.

Hoog tijd om wat meer dualisme in te voeren dat overigens uitstekend te combineren is met een eerder voorstel van mijn hand.

Eens in de vier jaar, op 'verkiezingsdag', gaan we niet alleen stemmen op kandidaat-volksvertegenwoordigers, maar ook op een kandidaat-premier.

Ieder partij, en dat zijn er in Nederland toch al gauw meer dan twintig, mag een kandidaat-premier naar voren schuiven die op een aparte lijst komen. Kandidaat-premier betekent niet op de lijst voor de Tweede Kamer, Provinciale Staten of gemeenteraad en andersom. Anders gaat het idee van dualisme er meteen weer aan. Degene met de meeste stemmen wordt premier, de nummer twee wordt vice-premier. Samen mogen en moeten zij een kabinet vormen. 

Op deze manier heb je altijd een coalitie van twee partijen zonder maandenlange onderhandelingen en mislukkingen. Ook blijven ons dichtgetimmerde regeerakkoorden bespaart, het kabinet zal per onderwerp, per discussie met het parlement, ten minste met één Kamer daarvan, in discussie moeten gaan. 

En de Tweede Kamerverkiezingen gaan weer over de Tweede Kamer.

Mocht het kabinet nu vallen, het blijft natuurlijk het recht van de Tweede Kamer het kabinet naar huis te sturen, dan blijft het demissionair tot de volgende 'verkiezingsdag'. Het parlement hoeft niet ontbonden te worden. Partijen mogen gewoon weer hun eigen kandidaat naar voren schuiven en dan gaan wij de premier en vice-premier aanwijzen.