De derde woensdag in mei

De verkiezingen komen er aan.

Altijd als er verkiezingen aan zitten te komen, gaan partijen hun programma's schrijven dan wel herschrijven. Alsof het er alleen dan er toe doet wat een politieke partij ergens eigenlijk van vindt. Maar het heeft voor de partijen geen zin om er dag in dag uit mee bezig te zijn de standpunten aan de realiteit van de dag aan te passen. Er staan toch geen verkiezingen op stapel.

Wij kunnen namelijk maar één maal in de vier jaar, in principe, onze mening geven. Eigenlijk is het zo'n beetje elk jaar, maar alleen als je de verschillende niveaus van vertegenwoordiging bij elkaar op telt. Per niveau is het om de vier jaar. Best weinig. En zo jammer dat het dan ook echt zo gespeeld wordt op dat ene moment. Alle beloftes worden gedaan als er Tweede Kamerverkiezingen aanstaande zijn en daarna moeten we maar zien wat er van komt.
Het zou toch mooi zijn als we wat regelmatiger de volksvertegenwoordigers kunnen bijsturen en als diezelfde vertegenwoordigers wat meer op hun behaalde resultaten zouden vertrouwen en wat minder op campagne voeren. Nou dat kan.

Ik stel voor dat we voortaan elk jaar verkiezingen houden. Voor een kwart van de Tweede Kamer. Een van tevoren aangewezen kwart is het ene jaar aan de beurt, het jaar daarop het volgende deel en zo rouleert het elke 4 jaar. Als we dit zelfde principe voor de gemeenteraad en Provinciale Staten hanteren en een vaste dag uitkiezen, bijvoorbeeld de derde woensdag in mei, dan kunnen we elk jaar 3 stemmen uit brengen. Meer zeggenschap voor de kiezer, meer continuïteit en minder op de man gespeel in campagnes. Drie kwart van de volksvertegenwoordiging blijft immers zitten en moet gewoon door gaan met werken en samen werken.
En, voor sommige partijen ook niet onbelangrijk, meer dualisme.